آفتاب

aftab-mag — Sat, 17 Nov 2007 04:50:07 GMT

فتح بهشت با یک منشور !!

اطلاعيه را كه مي خوانيد هفته پيش در دانشگاه هاي پيام نور خراسان رضوي نصب شده است :

اطلاعيه

بر اسا س ماده 2 انضباطي دانشجويان ، نظر به قداست محيط هاي آموزشي و پژوهشي ، ارتكاب هر عمل كه خلاف شئون و حيثيات دانشجو باشد ممنوع بوده و بر اساس مفاد آئين نامه رفتار خواهد شد .

لذا جهت اطلاع دانشجويان گرامي بعضي از مفاد بند ( د) آئين نامه انضباطي دانشجويان در خصوص تخلفات اخلاقي يادآوري مي گردد :

بند 3/د : عدم رعايت پوشش اسلامي و استفاده از پوشش غير منطبق با شئون دانشگاه يا آرايش مبتذل

بند 5/د : عدم رعايت شئونات دانشجويي

برخي مصاديق بند هاي فوق براي خواهران ( مجرد يا متاهل ) عبارتند از :

- استفاده از انواع وسايل آرايش

- بيرون گذاشتن موي سر از زير مقنعه يا چادر

- استفاده از لباس هاي شهره ، زننده و جلب توجه كننده

- استفاده از مانتوهاي كوتاه ، مدل دار ، با طرح يا رنگ نامناسب .

تذكر 1 :

استفاده از چادر و نيز مانتو شلوار در رنگ هاي سنگين از قبيل مشكي ، سورمه اي ، خاكستري ارجح مي باشد .

تذكر 2 :

-استفاده از روسري بدون چادر صحيح نبوده و مقنعه بايستي روي مانتو ، پوليور و ... طوري قرار گرفته باشد كه تمام موها و گردن را بپوشاند .

- استفاده از البسه سبك و مبتذل كه خلاف عفت عمومي و يا داراي علائم و نشانه ها و تصاوير مستهجن باشد .

- استفاده از شلوار هاي چسبان ، تنگ و نازك و البسه نازك ، سينه باز و بدن نما در كليه اماكن دانشگاه .

برخي موارد ديگر كه مشمول آئين نامه بوده و بايد از آن احتراز شود .

- ارتباط غير ضروري ، بيش از حد و نا صحيح با نا محرم .

- انجام حركات و رفتار سبك و به دور از شخصيت يك دانشجوي مسلمان .

- ايجاد مزاحمت براي ديگران .

- تشكيل يا شركت در جلسات نامشروع .

و در كل آن چه بتوان به آن اعمال خلاف شئون و حيثيات دانشجويي نام نهاد .

اين اطلاعيه به مقوله ابلاغ و تذكر رسمي به كليه دانشجويان محترم تلقي مي گردد .

كميته انضباطي دانشجويان

دانشگاه پيام نور خراسان رضوي

تلفن :

0511-8531825

ویژه نامه یکی از نشریات دانشگاه پیام نور نیشابور پیرامون این موضوع

كميته انضباطي وارد عمل مي شود :

فتح بهشت با يك منشور !!

مي گويند فقيهي يك بار پاي منبر فرزند نشست و از بي ربطي گفته هاي پسر بر آشفت . او را خطاب قرار داد و گفت پسر جان سخن گفتن نمي داني ، آيا سخن نگفتن هم نمي داني ؟!

مسئولان دانشگاه پيام نور تنها همين مانده بود كه نبوغ شان را در تنظيم منشور اخلاقي به دانشجويان اثبات كنند كه خوشبختانه انجام شد .

در اين دولت عدالت ورز مدتي است ، بين روساي دانشگاه هاي انتصابي دولت مسابقه برقراري چنين منشور هايي شروع شده است . آقاي احمدي نژاد نيز احتمالا يادشان مي آيد كه مي گفتند مشكل ما پاچه شلوار و موي بيرون آمده از روسري دختران نيست .

در اين ميان دانشگاه پيام نور حتي كمي دير جنبيد - طبق معمول - اما با چنين منشوري به حتم گوي سبقت را خواهد ربود و درهاي بهشت را به سوي دانشجويانش باز خواهد كرد .

بايد از مسئولين دانشگاه پيام نور پرسيد ، آيا ما دچار سوء تفاهم هستيم ؟ يا شما از مراكز دانشگاه پيام نور بي خبريد؟ آيا شما شرايط دانشجو را در دانشگاه هاي پيام نور مي دانيد ؟ آيا براي دانشجو در اين جا شان و قداستي مانده است كه مي خواهيد با چنين طرح هاي به دفاع از آن بپردازيد ؟

***

مطمئن باشيد ما وظيفه خود را مي دانيم و حريم و مرز را رعايت مي كنيم شما حداقل زحمت بكشيد حريم و مرز محوطه دانشگاه پيام نور را مشخص كنيد تا لااقل احشام در آن رفت و آمد نكنند!! تا فردا مجبور نشويد منشوري از خود ساطع كنيد و حركات مخالف شرع اين حيوانات زبان بسته را نيز در محوطه دانشگاه ممنوع اعلام كنيد!!

يك هفته پيش ديوار همسايه دانشگاه پيام نور نيشابور در روز روشن و جلوي چشم دانشجويان در محوطه دانشگاه فرو ريخت . خواهشا منشوري تهيه كنيد تا اين ديوار هاي اطراف دانشگاه در خلاف جهت باد ريزش كنند تا لااقل دانشجويي ، چيزي !! اين وسط نفله نشود ، ما هم قول مي دهيم كه از اين به بعد مقنعه خود را طبق نظر شما تنظيم كنيم و نه لباس هاي شهره ، كه لباس هاي هيچ شخص ديگري را به تن نكنيم !!

در رابطه با موي سر ، ما و نحوه شانه كردن آن و اندازه دقيق نوك بيني تا لبه مقنعه ، نظرات كارشناسي بيان كرده بوديد . ما حاضريم اين ريشه هاي فتنه را از ته بتراشيم به شرطي كه شما هم زحمت بكشيد و وضعيت منابع اين ترم دانشجويان پيام نوري را مشخص كنيد تا در ميانه ترم به دنبال يك جزوه پيام نور سگ دو نزنند .

شما كه براي اندازه يقه لباس ما حكم مي كنيد نمي شود حكم كنيد تا از اين به بعد خواهشا امتحانات پايان ترم با توجه به منابع مشخص شده برگزار شود !! ما حاضريم رنگ لباس هايمان را و حتي اگر شما امر كنيد جوراب هايمان را با قوانين شما ست كنيم ولي لااقل كاري كنيد سر جلسه امتحان مطمئن باشيم كه سوالات قرار است از كتاب جديد مطرح بشود يا قديم ؟!

چه خوب مي شد حال كه با اين منشور همه مشكلات ما را حل كرديد يك منشوري نيز براي اراذل و اوباش مسير دانشگاه تنظيم مي كرديد تا ديگر جرعت نكنند در روز روشن اتوبوس دانشگاه را در ميانه راه متوقف كنند و شيشه هاي آن را با سنگ بشكنند و چنگ بياندازند و دختر دانشجو را از اتوبوس به پايين بكشند ، كه ممكن است در اين بين مقنعه آن دختر خانم ، كمي جابجا بشود و تخلف انضباطي رخ بدهد و حيثيت دانشجويي ما پايمال شود!!

نمي خواهيم بگوييم انتخاب پوشش حق هر شهروند است . خير ! به غير از انرژي هسته اي فعلا بقيه حق ها كشك است و اتفاقا بد نيست صبح كه از خواب بيدار مي شويم كسي از قبل برايمان انتخاب كرده باشد كه چه بپوشيم؟ چه عطري بزنيم ؟ كجا برويم ؟ چگونه برويم ؟ ( سبك يا سنگين!؟ ) ، چه بگوييم ؟ چگونه بگوييم ؟ چه بشنويم و ... انتخاب اصولا در اين زمينه ها مزخرف ترين كار ممكن است !

شما كه مدل مانتو و اندازه شلوار ما را بهتر از خود ما تشخيص مي دهيد نمي شود دنبال شغل مناسبي نيز براي ما بگرديد ؟ نظرتان چيست كه دفتر چه اي به دست بگيريم و مواردي را كه بر خلاف منشور شما ، در دوستانمان يافتيم به شما اطلاع دهيم تا شما سريعا از شأن و حيثيت دانشجو دفاع كنيد؟!

در اين منشور كه هر خواننده عاقلي را به تحسين اين ظرافت و نازك بيني مسئولان امر ، وادار مي كند يك جمله آن از ارج و قرب خاصي برخوردار است . « تشكيل يا شركت در جلسات نامشروع »

اين جلسات نامشروع احتمالا از ابداعات منحصر به فرد دانشگاه پيام نور است . به راستي در اين جلسات چه اتفاقي رخ مي دهد ؟يك جلسه در چه حالتي مشروع مي شود و در چه حالتي نامشروع ؟ جلسه نامشروع از نظر لغوي يعني جلسه اي كه در مخالفت با شرع باشد . حال بايد پرسيد كه يك جلسه چه گونه مي تواند با قوانين شرع مخالف باشد يا نباشد ؟ رابطه نامشروع و مهماني هاي نامشروع شنيده بوديم ولي جلسه نامشروع ابداعي است كه بايد به اسم منشور نويسان پيام نوري ثبتش كرد . شايد هم از اين به بعد وقتي تعداد دانشجويي دور هم جمع شوند و مجوزي براي حرف زدن نداشته باشند!! تشكيل جلسه نامشروع داده اند!! با توجه به اينكه معلوم نيست در مورد چه چيزي بحث مي كنند پس مي شود گفت حتما مشغول زدن حرف هاي نامشروعي هستند !!

خيلي واضح است كه دختر و پسر با هر نوع پوششي نمي تواند به دانشگاه بيايند و هر مكاني پوشش خاص خود را طلب مي كند كه در بند هاي 3 /د و 5/د آئين نامه كميته انضباطي به آن اشاره شده است و كمتر دانشجويي است كه از آن ها بي اطلاع باشد اما اين موضوع كه با تذكر رسمي به تمام دانشجويان مصاديق پوشش دختران دانشجو به اين شكل تعريف شود ، توهين مستقيم به شعور دانشجو ، توهين مستقيم به دانشجويان دختر دانشگاه و خدشه دار كردن شان و حيثيت دانشجو و دانشگاه است .

اي كاش حداقل در قوانين انضباطي و در محيط دانشگاه به تساوي حقوق زن و مرد احترام گذاشته مي شد .

اين مدل منشور ها در دانشگاه هاي ديگر بي سابقه نيست اما در آن ها حداقل مصاديق پوشش آقايان و خانم ها مورد تذكر قرار مي گيرد . اين حالت كه ابلاغ و تذكر رسمي به كل دانشجويان يك دانشگاه داده و تنها مصاديق پوشش خانم ها بيان شود ، جز اين معني نخواهد داد كه منشور نويسان پيام نوري مشكل را تنها در اندازه مانتو و مقنعه خانم ها ديده اند كه چنين حكم مي رانند .

در پايان شما برادر و خواهر منشور نويس پيام نوري ؛

سري به پيام نور هاي اطراف كشور بزن و از آن اتاق شيكت بيرون بيا و بعد چون اربابان در مورد شيوه پوشش حكم كن . ببين دانشگاه هاي پيام نوري را كه در ته دره ها و نوك كوه ها ساخته ايد ، آيا اين ها الان نيازشان به اين است كه منشور اخلاقي برايشان تهيه كنيد تا شأن دانشجو حفظ شود ؟!

اين حركات شما جز سلب آرامش روحي و رواني دانشجويان و تنش آفريني نتيجه ديگري نخواهد داشت ، آيا هدف شما اين است ؟؟

رسول بخشعلی

سردبير نشريه دانشجويي دراز تر از گليم

دانشگاه پيام نور نيشابور

به بهانه انتخاب رئيس جديد دانشگاه پيام نور نيشابور

aftab-mag — Sat, 28 Jul 2007 06:42:40 GMT

پنج شنبه چهارم مرداد ماه ، رئيس جديد دانشگاه پيام نورنيشابور معرفي شد .

دكتر اكبري ، عضو هيات علمي دانشگاه تربيت معلم سبزوار و با مدرك دكتراي ادبيات عرب ، كرسي رياست دانشگاه را از مهدي هدايتيان تحويل گرفت تا اين دانشگاه نيز درسه سال گذشته سومين رئيس خود را تجربه كرده باشد و درمقام تزلزل مديريت!! يكي از سه تايي هاي شهرستان باشد . ( لازم به ذكر است كه فرمانداري و شهرداري نيشابور نيز در سه سال گذشته 3 فرماندار و3 شهردار به ترتيب داشته اند .)

البته اين عدم ثبات مديريت دانشگاه پيام نورنيشابور را نمي توان تنها مرتبط با تغييرات مديريتي سطح نيشابور دانست . زيرا اين دانشگاه در دو سال گذشته و به خصوص در مهر ماه پيش رو ، با سياست هاي غير قابل پيش بيني از سوي دولت مواجه بوده است .

سياست هاي دولت در شكستن سد كنكور ، كه گويا قرار است تنها با پذيرش توسط دانشگاه پيام نور ، به نتيجه برسد ؛ شرايط سختي را به مديران مراكز دانشگاه پيام نور اعمال كرده است .

مهدي هدايتيان از مهر ماه 84سرپرستي دانشگاه پيام نور نيشابور را به عهده گرفت و از ابتدا با بيان شفاف اين موضوع كه مشكلات دانشگاه پيام نور بيشتر در ساختار هاي مديريتي اين دانشگاه نهفته است ، دوران كاري خود را آغاز كرد .

ايشان به خصوص در نيمه دوم مديريت خود در كنار دانشجويان اين دانشگاه از كمبود امكانات ، سياست هاي شتاب زده دولت پيرامون دانشگاه پيام نور و عدم حمايت كافي مسئولان شهر نيشابور نسبلت به دانشگاه پيام نورگله مند بود . وي بارها در جلسات شوراي اداري شهرستان خطاب به مسئولان امر بيان مي كرد كه حداقل در جهت صدق ادعاهاي خود پيرامون دانشگاه جامع نيشابور ، نيم نگاهي نيز به دانشگاه پيام نور داشته باشند .كه متاسفانه نتيجه آن بيشتر ترد و انزواي ايشان در جلسات شوراي اداري به رياست فرماندار سابق بود .

عجيب آنجا كه به ايشان مي گفتند كه گويا شما به غير از دانشگاه پيام نور به چيز ديگري فكر نمي كنيد و اين احتمالا از نظر عده اي بزرگترين ضعف ايشان بود !!

هدايتيان ، رئيس سابق دانشگاه ، دست ياري دانشجويان را براي حل مشكلات پيش روي دانشگاه به گرمي مي فشرد كه از مصاديق آن مي توان به تاسيس نهادي در دانشگاه پيام نورنيشابور اشاره كرد كه در كل دانشگاه هاي پيام نور كشور بي سابقه است .

ايشان با اختيارات خود كميته اي را متشكل از 7 نفر از دانشجويان تشكيل داد كه به راي مستقيم دانشجويان انتخاب مي شدند و پي گيرمسايل صنفي و رفاهي دانشجويان بودند . اين « كميته رفاهي دانشجويان »در اين يك سال كه از عمر آن مي گذرد در كنار رياست دانشگاه در جهت حل مشكلات صنفي دانشجويان به خوبي فعال بود .

و البته پر بيراه نيست كه دلايل بركناري و استعفاي ايشان را بايد از ميان همين سطور يافت .

مشكلات دانشگاه پيام نور همچنان باقي است كه در نيمه راه ، سررشته به دست فرد ديگري سپرده شده است كه ان شاء الله ، جاني دوباره به دانشگاه خواهد داد . دكتر اكبري رئيس جديد دانشگاه پيام نور نيشابور تا به حال سابقه اي حتي در تدريس در دانشگاه پيام نور نداشته است و بايد اميدوار بود كه خيلي زود سنگيني مسئوليت را بر شانه هايش احساس كند .

يك ترم تعليق مدير مسئول آفتاب به اتهام جعل استاد دانشگاه !!!

aftab-mag — Fri, 21 Apr 2006 20:31:30 GMT

دفاعيه رسول بخشعلي مدير مسئول نشريه آفتاب خطاب به وجدان آگاه دانشجويان دانشگاه پيام نور نيشابور و اعضاء محترم كميته انضباطي

متن دفاعيه دانشجو رسول بخشعلي نسبت به حكم صادره كميته انضباطي بدوي دانشگاه پيام نور منطقه 8 به شماره 2402/08 م ك

با سلام و احترام

اين جانب رسول بخشعلي دانشجوي رشته مهندسي كامپيوتر دانشگاه پيام نور واحد نيشابور به شماره دانشجويي 8110222748 به اتهام تحويل دو عدد پاسخ نامه به نام خود و شخص ديگري از نظر كميته انضباطي بدوي دانشگاه به عنوان جاعل سند شناخته شده و به مجازات هاي مربوط به بند 4/3/ الف شيوه نامه اجرايي( بند 6 و 9 بخش 1- ماده 1 ) محكوم شده ام .

با توجه به ماده 8 قسمت 2/ب آيين نامه انضباطي دانشجويان دفاعيه فوق را خدمت كميته محترم تقديم مي كنم ، به اين اميد كه به شفاف شدن بيشتر موضوع كمك كرده و كميته مورد نظر را در رسيدن به رايي عادلانه ياري دهد .

اينجانب تا بدين لحظه كه در حال تنظيم اين دفاعيه هستم در مورد اتهام منسوب به خود تفهيم اتهام نشده ام كه اين خود بر خلاف شيوه نامه اجرايي كميته انضباطي است كه در بخش 2 ماده 2 بيان مي دارد «كه كميته انضباطي دانشجويان پس از ابلاغ و تفهيم كتبي يا شفاهي موارد تخلف طبق ماده 6 آيين نامه و بخش 1 اين شيوه نامه به دانشجو و پيش از صدور حكم ، در صورت دسترسي به دانشجو از وي مصاحبه حضوري به عمل آورده و دفاعيات دانشجو را مورد توجه قرار مي دهند . «

و اين در حالي است كه حكم اوليه بنده صادر شده است در حالي كه هيچ گونه اطلاعي من از موضوع نداشته ام .

متاسفانه دبير كميته انضباطي بدوي دانشگاه جناب آقاي قاسمي هيچ توجهي حتي به درخواست بنده براي دفاع از اتهام فوق ، نكرده و با بيان اينكه پرونده شما تقلب امتحاني است و ما در چنين پرونده هايي به توضيحات دانشجويان احتياجي نداريم ، دقيقا بر خلاف شيوه نامه اجرايي كميته انضباطي عمل كرده اند . زيرا طبق بخش 2 ماده 3 اين شيوه نامه : « در صورت درخواست دانشجو جهت دفاع حضوري در جلسه كميته ، دبير كميته انضباطي دانشگاه موظف است كه از وي براي حضور در جلسه كميته بدوي دعوت به عمل آورده و متناسب با موضوع مورد رسيدگي براي دفاع از خود به وي فرصت دهد . در صورت عدم حضور دانشجو كميته انضباطي مي تواند در غياب دانشجو به پرونده رسيدگي كند . «

لازم به ذكر است كه اين شيوه عمل كميته انضباطي بدوي دانشگاه در عدم شنيدن دفاعيه دانشجويان به بهانه تقلب در امتحان در هيچ كجاي آيين نامه و شيوه نامه كميته انضباطي درج نشده است و جدا از تمام اين مسايل اين جانب به اتهام جعل اسناد دانشگاه به يك ترم تعليق محكوم شده ام كه در شيوه نامه مذكور خارج از تخلفات امتحاني به آن پرداخته شده است .

حال با توجه به عدم تفهيم اتهام رسمي بنده و با ابراز تاسف از اين موضوع كه بنده هنوز حتي بعد از ابلاغ حكم خود نتوانسته ام اسناد جعلي ادعايي را كه به اين جانب نسبت داده اند مشاهده كنم به شرح ماوقع در جلسه امتحان معماري كامپيوتر مي پردازم و به مواردي كه به صورت جسته و گريخته از منابع غير رسمي نسبت به اتهام خود شنيده ام پاسخ خواهم داد .

اين جانب در جلسه امتحان معماري كامپيوتر كه به صورت تستي و تشريحي برگزار شده است حضور داشته ام . طبق روال امتحان ، پاسخ نامه هاي تستي در زمان مقرر خود توسط مراقبين جمع خواهد شد و بعد دانشجويان به پاسخگويي به سوالات تشريحي خواهند پرداخت .

با توجه به اين موضوع كه سوالات تستي و تشريحي معمولا از قسمتهاي خاصي از كتاب طرح مي شوند و من آمادگي لازم را براي جواب دادن به سوالات تشريحي نداشته ام از مراقب خود خانم بهرامي زاده تقاضا كردم كه اجازه دهد من برگه پاسخ نامه تستي را تا پايان جلسه نزد خود نگه دارم و تمركز خود را بيشتر بر روي قسمتهاي تستي برگه امتحاني قرار دهم و با رضايت و اطلاع ايشان برگه را تا پايان جلسه در اختيار داشتم و پس از اتمام مدت امتحان آن را تحويل مسئولان مربوطه دادم .

لازم به ذكر است در زماني كه برگه را تحويل مي دادم با توجه به اين موضوع كه با مراقب هماهنگ شده بود ، هيچ اعتراضي از طرف مسئولان دانشگاه متوجه من نشد .

بدين وسيله بنده تحويل دو عدد پاسخ نامه را در جلسه امتحان فوق رد كرده و بيان مي كنم كه تنها با هماهنگي مراقب ، من پاسخ نامه تستي خود را با نام خودم در انتهاي جلسه تحويل داده ام و مسلما خانم بهرامي زاده در كمال صداقت سخنان مرا تاييد خواهند كرد .

رياست ، دبير و اعضاي محترم كميته ؛

مواردي در اين بين وجود دارد كه به شما ثابت خواهد كرد روال اين پرونده مانند يك پرونده عادي نبوده است كه مواردي از آن منطقا تامل بيشتر شما را مي طلبد .

در شيوه نامه كميته انضباطي دانشگاه كه حكم بنده با توجه به آن صادر شده است در بخش 2 ماده 1 تبصره 5 ذكر شده است كه « بر اساس تعليمات اسلامي و اصول قانوني امنيت و مصونيت شهروندان و منع تجسس ( اصول 22 و 25 قانون اساسي ) اعضاء و كاركنان كميته انضباطي مجاز به تجسس در زندگي خصوصي دانشجويان نبوده و موظفند كليه اطلاعات مربوط به تخلف دانشجو را محرمانه تلقي نموده و از افشاي آن خود داري نمايند .«

حال سوال اين جاست كه آيا رئيس دانشگاه پيام نور نيشابور مي تواند بر خلاف اين بند عمل كرده و به سوء استفاده از كميته انضباطي در ارعاب دانشجويان بپردازد ؟

جالب است بدانيد بنده اولين باري كه از وجود اين پرونده انضباطي بر عليه خود خبر دار شدم زماني بود كه به عنوان نماينده دانشجويان در تجمعي صنفي در اعتراض به تعطيلي يك ماهه كلاس ها در نيشابور در حال صحبت بودم و رئيس دانشگاه در وسط صحبت ، فقط به قصد ارعاب ساير دانشجويان و هتك حيثيت ، حرمت و آبروي اينجانب ، در ميان جمع دانشجويان و به جاي پاسخ گويي به سوالات آنها ، اعلام كرد كه اين شخص ( اشاره به بنده ) داراي پرونده تخلف امتحاني است و نماينده شايسته اي براي دانشجويان نيست. حال شما تحقيق كنيد اين كلمات براي چه بيان شده است ؟ حتي اگر بنده متخلف نيز باشم ، آيا ايشان حق چنين سوء استفاده اي را دارد؟ توجه شما را به اين نكته جلب مي كنم كه در اين تجمع مسئول آموزش نيشابور ( محمدي ) كه از بستگان نزديك جناب هدايتيان نيز مي باشد يك لحظه اختيار خود را از دست داده و با تعرض به اين جانب ( ايشان يقه كت مرا گرفته و مرا از صندلي به پايين پرت كرد . ) كه خود خوب مي دانيد از لحاظ حقوقي قابل پي گيري است ، جو را متشنج كرد . براي شما سخت نخواهد بود كه تحقيق كنيد تا متوجه شويد حتي بعد از اين برخورد گستاخانه نه تنها عكس العملي نشان ندادم ، بلكه به آرام كردن بچه ها نيز كمك كردم . حال با توجه به اين وقايع كه تعريف شد و به جد معتقدم كه در مسير بررسي اين پرونده نمي توان به اين موارد بي توجه بود از شما تقاضا دارم تا بررسي كنيد و ببينيد كه شكايت از من توسط مركز نيشابور به خاطر اين تخلف امتحاني به چه تاريخي براي شما ارسال شده است ؟ اين تجمع در تاريخ 3/12/84 برگزار شد و امتحان معماري كامپيوتر در نيمه اول بهمن ماه .

اگر بنده مرتكب جرمي به اين سنگيني شده ام چرا همان زمان اقدام نشده است و چرا رئيس دانشگاه با زباني كه بيشتر بوي تهديد و سوء استفاده را مي داد ، من را خطاب قرار مي دهد و مي گويد . « مي خواستيم از تخلفت چشم پوشي كنيم ولي حالا مي بينيم كه مجازات براي تو لازم است . «

آيا لزوم و عدم لزوم مجازات را رئيس نيشابور مشخص مي كند يا متاسفانه كميته انضباطي اهرمي شده است براي بي آبرو كردن دانشجويان فعال صنفي و سياسي . لذا از شما تقاضا دارم بيان كنيد كدام فعاليت صنفي و سياسي من در داخل دانشگاه گروهي را مجاز مي كند كه آبرو و حيثيت من را بازيچه قرار دهند . اميدوارم كه با تجديد نظر در حكم جاري جلوي باب شدن اين شيوه ها حداقل در دانشگاه پيام نور گرفته شود .

لازم به ياد آوري است كه حكم بنده در تاريخ 21/12/84 صادر شده است و به من اين حكم در تاريخ 23/1/85 ابلاغ شده است ، يعني يك ماه و دو روز بعد . توجه داشته باشيد كه طبق بخش 2 ماده 7 شيوه نامه انضباطي حكم بايد ظرف يك ماه به دانشجو ابلاغ شود. كه البته علت اين تاخير مشخص نيست. حكم تعليق من نگه داشته مي شود تا درست زماني كه قصد انتشار نشريه را داشتم به من ابلاغ شود . اين چه معني مي تواند داشته باشد جز سوء استفاده از حكم كميته انضباطي براي زهر چشم گرفتن از دانشجويان فعال دانشگاه .

البته اين بار نيز براي نشان دادن حسن نيت خود و جلوگيري از تنش هاي احتمالي زماني كه پوسترهاي تبليغاتي نشريه را شخص رئيس و كارمندان ايشان از در و ديوار پاره مي كردند سكوت اختيار كرديم وگرنه خود خوب مي دانيد طبق تبصره ماده 8 آيين نامه مصوب 1374 بند 3/ب « احكام اوليه با رعايت موضوع تبصره 1 ماده 8 تا زمان صدور حكم قطعي ، لازم الاجرا نيست» و حكم بنده نيز تا 10 روز اداري بعد از ابلاغ آن و به شرط تجديد نظر خواهي نكردن قطعي به حساب نمي آيد . تمام موارد فوق و به خصوص پرونده من در گذشته نشان مي دهد كه هدف برخورد با مدير مسئول نشريه آفتاب ، سردبير سايه سپيد و دانشجوي منتقد دانشگاه پيام نور نيشابور بوده و تقلب بهانه كثيفي است براي اين برخورد .

كارمندان دانشگاه پيام نور نيشابور مطلب طنزي را در نشريه توهين به خود تلقي مي كنند و از نشريه شكايت مي كنند كه پرونده آن بررسي شد . هدايتيان رئيس دانشگاه ترجيح مي دهد كه نشريه آفتاب به جاي انتقاد كردن به حمايت از وي بپردازد و افرادي چون قاسمي دبير كميته انضباطي دانشگاه در جريان تحصن آذر ماه 84 تلفني من را تهديد مي كند كه به 10 سال زندان محكومم خواهد كرد !! و حال در چنين شرايطي گويا همه دست به دست هم داده اند تا مرا يك جاعل سند و متقلب معرفي كنند . بي داد كه جز خدا دادگري نيست .

اين هزينه را با افتخار متحمل خواهيم شد به اين اميد كه بر استخوان هايمان بنايي بلند كنند كه به پشتوانه آن چنين راحت با آبروي دانشجويان بازي نشود .

در پايان از حوصله شما تشكر مي كنم و وجدانتان را خطاب قرار مي دهم . پرونده چهار سال فعاليت دانشجويي من اينك زير دست شماست اگر به اين نتيجه رسيديد كه من متقلب و جاعلم ، اگر مرا اخراج هم بكنيد حق را به جا نياورده ايد ولي اگر ...

التماس راي از شما ندارم ؛ اميدوارم به عدالت حكم كنيد .

والسلام

رسول بخشعلي

85/1/28

آفتاب 6

aftab-mag — Sat, 04 Mar 2006 13:43:18 GMT

سياست گريزي بدان معنا نيست كه دانشجو از مطالبات سياسي جدا شده است ؛ بلكه معنايش آن است كه توانسته اند مطالبات را از او پنهان كنند ... بنا بر اين دانشجو هنوز يك نيروي سياسي بالقوه است و بايد به او كمك كرد تا از اين مطالبات آگاهي يابد .

ژان پل ساتر

باز 16 آذري ديگر و دوباره گفتن از دانشجو ، از درد مشترك من و تو و از هم پوشاني نا آگاهي هايم با آگاهي هايت .

بر ما واجب است از مرثيه دانشجو و دانشگاه در اين زمان گفتن . اگر عاشورا ها به ظاهر حسين ، حسين مي گوييم و اين تكرار خود به پالايش روحمان كمك خواهد كرد ، پس نبايد فراموش كنيم 16 آذر را و تكرار كنيم و باز نوتر بگوييم از مرثيه دانشجو و از بلايايي كه بر سر هم قطارانمان رفت و چه بي خياليم من و تو كه كم پيش مي آيد كه ورق بزنيم صفحات تاريخ دانشجويي را تا بفهميم كه هنوز بوي خون مي دهد ديوارهاي دانشگاه تهران .

تاريخ اولين فعاليت مدرن دانشجويي در ايران به سال 1314 بر مي گردد . در طول اين 70 سال كه از عمر جنبش دانشجويي مي گذرد نزديك 9 بار مغول وار دانشگاه را به زير چكمه گرفتند كه 5 بار آن بسيار شديد بوده و با تخريب گسترد همراه بوده است .البته منظور تظاهرات و درگيري هاي حين آن نيست . منظور مواردي است كه با برنامه ريزي قبلي و هماهنگ شده ، دانشگاه يا دانشكده اي را مورد حمله قرار داده اند. نه جمهوري اسلامي و نه سلطنت شاهنشاهي دامنشان از حمله به دانشگاه مصون نبود كه اگر چنين بود ما اكنون زخم 18 تير را بر بدنه دانشگاه به يادگار نداشتيم و 15 دانشجوي دربندمان هواي آزادي براي تنفس داشتند .

نگاهي گذرا به تاريخ جنبش دانشجويي درس هاي مهمي برايمان خواهد داشت. همه چيز از اولين اعتصاب دانشجويي در سال 1314 توسط دانشجويان دانشسراي عالي تهران شروع شد .

دانشجويان تحت پوشش شعاري صنفي يعني شرايط استخدام دست به اعتصاب زدند . البته شايد علت اصلي آن نفوذ گروه هاي چپ به بدنه دانشجويان بود .

در دوره رضا شاه امكان طرح خواست هاي غير صنفي وجود نداشت به همين دليل بعد از شهريور 20 ، اولين تظاهرات وسيع دانش آموزان و دانشجويان در اعتراض به كمبود نان در ميدان بهارستان در سال 1321 به راه افتاد . از سال 1314 تا 1329 جنبش دانشجويي تحت نفوذ حذب توده قرار داشت كه اين را مي توان مهمترين آفت جنبش دانشجويي در ايران دانست ، يعني جنبش دانشجويي دنباله رو گروه هاي سياسي و احزاب خارج از دانشگاه بوده است . كه البته نمونه هاي از آن در طول سال هاي بعد نيز تكرار شد . اما كم نيز نبود زمانهايي كه دانشجو مستقل به دفاع از آرمان هاي خود مي پرداخت . سال 1329 سال مصدق بود و ملي شدن صنعت نفت و اين خود بزرگترين دليل بود كه دانشجويان مصدقي جبهه ملي را در دانشگاه تشكيل دهند و در ميان سال هاي 1329 تا 1332 حزب توده و جبهه ملي مهمترين گروه هاي حاضر در دانشگاه بودند . جالب آنكه بعد از كودتاي 28 مرداد 1332 و سكوت سنگين حاكم شده بر فضاي جامعه ايران باز نيز اولين فرياد در 16 آذر همان سال از دانشجويان بلند شد و نهال اين جنبش با خون آن سه آذر اهورايي چنان سيراب شد كه ريشه به قلب مردم عامي كشيد . دانشگاه از آن به بعد رابطه اش با گروه هاي بيروني كمتر شد اما ساكت نشد . در سال1332، 1333 ، 1336 و در طول سال 1339 تظاهرات دانشجويي ادامه يافت و اين آتش هرگز خاموش نشد . سال 1339 تحت تاثير تغيير شرايط جهاني و بازتر شدن نسبي فضاي سياسي جامعه ، جنبش دانشجويي وارد مرحله اي جديد شد . در اين دوره گرايش هاي مذهبي تقويت شد . در اوايل دهه پنجاه هجري شمسي ، قدرت حكومت در سايه دلار هاي نفتي تثبيت گرديد و جنبش دانشجويي نيز به شدت سركوب شد و ثابت كرد كه حكومت بر پايه نفت نياز زيادي به عقل نقاد دانشجو ندارد .

تحول مهم دهه پنجاه به ويژه در سال 1355 ، شكل گيري جنبش هاي چريكي بود كه براي اولين بار از دانشگاه مستقلا آغاز گرديد . گروه هاي چپ سرخورده از حزب توده ، تحت تاثير انقلاب كوبا كه موجي عظيم در جهان ايجاد كرد به نظريه گروه هاي پيشاهنگ و چريكي شهري روي آوردند و استدلالشان اين بود كه در شرايط خفقان ، ترس عمومي نهادينه مي شود و لذا اگر بتوان حتي اندك ضربه اي را به حكومت زد مي توان بذر شجاعت را در دل مردم كاشت و چنين از خود گذشتگي را هيچ كس جز دانشجو نمي توانست انجام دهد .

دهه پنجاه همچنين زمان اثر گذاري مرحوم دكتر شريعتي بود كه با سخنراني هاي حسينيه ارشاد خيل عظيم دانشجويان را جذب كرد . جنبش دانشجويي پيشاهنگي در سال هاي 56 و 57 وارد مبارزات ضد رژيم شد كه به پيروزي نسبتا سريع و تولد جمهوري اسلامي منجر شد .

بعد از انقلاب ده ها سازمان و گروه در دانشگاه هاي كشور به ايجاد دفاتر خود مبادرت كردند . در دوران كوتاه بهمن 57 تا ارديبهشت 1359 دانشگاه محل در گيري روزمره گروه ها ، احزاب و سازمان ها بود . ترديدي نبود كه آن وضعيت ديري نخواهد پاييد . شايد بدون عقلاني شدن به كثرت گرايي يك شبه دچار آمده بود . اما هزينه سنگين و دردناكي را در ارديبهشت 59 پرداخت. با تعطيلي دانشگاه جنبش دانشجويي براي مدتي خاموش شد.

دانشجويان بي ماوا اما اين سيلي نظام را پدرانه پذيرفتند و آماده خدمت به نظام شدند . جهاد سازندگي از دانشجويان لبريز شد و با شروع جنگ نيز دانشگاه با جان و دل به جبهه رفت و در ميان نهادهاي غير نظامي ، دانشگاه بالاترين تعداد شهيد و مجروح و جانباز و مفقود را تقديم كرد .مهر 62 دانشگاه ها به گونه اي باز گشايي شد كه ديگر نشاني از تعدد سازمانها و گروه ها به چشم نمي خورد . انجمن اسلامي و بعد ها بسيج دانشجويي در كنار جهاد دانشگاهي گروههاي اصلي دانشگاه را تشكيل مي دادند . پايان جنگ ، دوران بازگشت جبهه رفته ها به دانشگاه و توسعه كلي دانشگاه ها بود . شايد اولين پرسش گري توسط گروه هايي آغاز شد كه هنوز تركش هاي بسياري به تن داشتند و نمي شد سريع به آنها بر چسب هاي متداول را چسباند . بچه هايي بودند كه همه چيز خود را فدا كرده بودند اما ذهنشان پر بود از سوال هايي كه دوران جنگ مجال طرح را از آنها گرفته بود .

جنبش دانشجويي دوباره زنده شد و عملا دفتر تحكيم سخنگوي دانشجويان بود تا سال 76 كه دانشگاه خيلي زود متوجه به راه افتادن جنبش عظيم اصلاحي در ايران گرديد و پيشاهنگ آن شد . جنبش دانشجويي آرام آرام تنش هايي با بخشي از نظام هاي سياسي پيدا مي كرد كه واقعه 18 تير و كوي دانشگاه نماد ضعيف شدن رابطه جنبش دانشجويي و بخش هايي از نظام سياسي كشور بود .

مروري گذرا داشتيم بر ايجاد و افت و خيز هاي دانشجو و نهاد دانشگاه در 70 سال اخير كه مسلما مي تواند چراغ راه اينده باشد .

يادمه بچه كه بودم ظهرهاي جمعه كه همه دور هم جمع بودند و ساعاتي رو با هم مي گذروندن موقع نهار كه مي شد پدرم خيلي سريع تلويزيون رو روشن مي كرد و منتظر اخبار ساعت 2 مي شد . بقيه هم دور سفره مي نشستند و تقريبا سكوت كامل واسه شنيدن اخبار برقرار مي شد . اون موقع ها اينقدر كوچك و بچه بودم كه اصلا نمي فهميدم اخبار يعني چه و سكوت عميق خونه اصلا برام قابل هضم نبود . چيزايي كه ميشنيدم و ميديدم نه قابل درك بود و نه قابل سكوت ! و من ... اخبار ظهر جمعه رو فقط به خاطر اينكه بعدش زمان پخش برنامه كودك بود ، دوست داشتم !

آره ... هنوز هم گاهي كه جمعه ها توي خونه همه جمع اند ياد اون روزها مي افتم ... ياد بي معني بودن اخبار . بعدها وقتي يه خورده اي ذهن و عقلم باز شد مي شنيدم كه پدر و مادرم و بقيه بعد همون چند تا خبر تلويزيوني با هم بحث مي كردند و تا مدت ها دنباله يه موضوع غير قابل هضم توي خونه كشيده مي شد . من خيلي چيزها رو مي شنيدم بدون اينكه مفهومش را بفهمم .

اولين بار كلمه سياست و از زبون پدرم شنيدم . كلمه سنگين و صقيلي به نظر مي رسيد . بارها توي ذهنم مرور كردم و به نتيجه نرسيدم ... توي كتاب هاي درسي با دولت ، قوه ها ، رهبري و رياست جمهوري ، آمريكا و اسرائيل ، انتخابات ، مردم ، اقتصاد ، فرهنگ ، نفت ، جنگ ... تا حدودي آشنا شدم ؛ اينا چيزايي بود كه من فكر مي كردم ميشه معني سياست يعني اون چيزي كه گاهي آدما در موردش بحث مي كردند ! اعتراض مي كردند و گاهي موافق بودن . سياست ذهن من شده بود كلمه هايي كه سال به سال مي خوندم و چيزي ازشون درك نمي كردم ! سئوال هاي زيادي تو ذهنم وجود داشت و گاه گداري از پدرم مي پرسيدم و اون خيلي شفاف برام توضيح مي داد و لابه لاي اين گفت و گو ها مي گفت ... سعي كن خودت دنبال اين كلمه و معني اش بگردي ... تصور من از سياست با تصور تو كاملا متفاوته و من نمي تونم اون تصوير قديمي رو تو ذهن تازه و شفاف تو جا بدم ! بالاخره به سني رسيدم كه متوجه خيلي حرف ها و صحبت ها مي شدم. ديگه اون تصويرا و خبرها برام بي معني نبود ! با اينكه بازم خيلي چيزا رو نمي فهميدم اما ديگه به اين اندازه رسيده بودم كه لااقل حرف هاي خونوادمو درك كنم ! توي بحث هاي اونا منم حرف مي زدم و نظرمو مي گفتم ... اوايل با ترديد و خجالت بود و بعد ها با اطمينان و پا فشاري !

وقتي پام رو گذاشتم توي دانشگاه تقريبا همه چيز عوض شد! ... ترم اول بودم ... گاهي توي خوابگاه يه جورايي سر موضوعات خيلي كوچيك بحث پيش مي اومد نه كاملا سياسي ... مسايلي كه خيلي ساده توي ذهنمون جا گرفته بود ... وقتي حرف ها يه خورده اي جنبه جدي مي گرفت اكثر بچه ها يا سكوت مي كردند يا بي خيال موضوع مي شدند و يه جورايي جمع رو ترك مي كردند !

مي دونستم دختراي هم سن و سالم زياد اهل سياست نيستند ... علت سكوت خيلي هاشون نداشتن اطلاعات توي زمينه هاي مختلف بود و علت سكوت بقيه هم يه چيزايي تو مايه هاي ترس بود ... ! يادمه همون سال اول بود كه معني واقعي ترس از حرف زدن در مورد ›› كلمه سياست ‹‹ رو فهميدم .خواستن گاه و بيگاه چند تا از دانشجويان به كميته انضباطي دانشگاه خودمون يا حتي دانشگاه مشهد ... اونم به دلايلي كه كمتر كسي خواست بفهمه، خيلي عجيب بود ! ما نمي دونستيم چه خبره ؟ چه اتفاقي افتاده و از چه چيزي صحبت كرده ؟

ترس از كميته انضباطي ، تعليق و هزار تا فكراي مختلف كه از سر بچه ها مي گذشت آدم رو مجبور مي كرد تا اصلا به هيچ چيز توجه نكند . توي خوابگاه خيلي ها از دانشجوياني حرف مي زدند كه به خاطر پرسيدن چند تا سوال پاشون به منطقه باز شده و سئوال و جواب شده اند . خيلي ها خودشون رو از بحث هاي مختلف كنار مي كشيدند و مي گفتن كه اين جور چيز ها برامون دردسر مي شه اونا چيز خاصي رو نمي ديدند اما حرف هاي زيادي رو از زبان هاي مختلف مي شنيدند ! بعضي ها حتي جرات شنيدن اين حرف ها رو نداشتند

يادمه يه بار يكي از دوستام توي يه جمع كوچيك گفت : مادر من گفته هر جا حرف سياست و اين جور مسايل شد تو صحبت نكن ... آخه اين جور مسايل آخر عاقبت نداره ! يكي از بچه ها خيلي بي تفاوت ازش پرسيد : تو اصلا مي دوني سياست يعني چي ؟

اون گفت : سياست يعني دو قطب مخالف كه يكي منفي و مي خواد مثبت باشه و يكي مثبت و مي خواد ثابت كنه كه اون قطب مخالفش منفي ... اون قطب مثبت قوي و بدون پشتوانه و اون قطب منفي بخاطر پشتوانه اش قوي !؟

آره اون خيلي جالب در مورد سياست حرف مي زد و با كلمه ها چيزايي مي گفت كه در حد فهم بچه ها بود ... بعد ياد مامانش افتاد و سكوت كرد و بعد با نگراني از بچه ها خواست حرف هاي اونو نشنيده بگيرن

سال دوم وقتي آوازه تحصن و برگزاريش توي دانشگاه پيچيد ... خيلي ها بي سروصدا و بدون هيچ توجهي ، اون روزاي پرشورو گذروندند ! هر گوشه و كنار بحث تحصن بود و تقريبا همه در جريان اون بودند ! اما وقتي پا مي ذاشتي توي هر جمعي لابه لاي حرفاشون ترس موج مي زد از هر طرف مي شنيدي كه تحصن سياسي اعلام شده و شركت توي اون مراسم تو رو به عنوان يك دانشجوي سياسي معرفي مي كند !

خيلي از دوروبريام سكوت رو ترجيح مي دادند و از عدالت و سهمشون گذشته بودند . اونا همه چيزو به دست زمان سپردند و ... بي سرو صدا نظاره گر بقيه شدن ! و تنها دليل اين سكوت ترس ناشناخته و مبهمي بود كه تو خيلي از چشم ها موج مي زد !

تحصني كه هيچ گونه جنبه سياسي نداشت براي خيلي ها كل سياستي شده بود كه ازش سر در مي آوردن ! اونجا بود كه فهميدم اين هم سن و سال هايي كه دم از خيلي چيزها مي زنند ... پاي عمل گم مي شند ! و جا خالي مي كنند ! نمي دونستم ترسمون واسه چيه و نمي فهميديم كه چرا خواستن حق و عدالت يه جور وحشت و ترس همراهه خودش بياره . ما بي دليل مي ترسيديم و نمي دونستيم چرا تو جامعه اي كه حرفش شعارش و حتي نگاهش فقط به عنصر جوان ختم ميشه نبايد حرف زد و ... بايد فقط ترسيد !؟

دانشجوي سياسي توي ذهن نپخته بچه ها تبديل به فكري شده بود كه آزارشون مي داد ما ندونسته مي ترسيديم !

خونواده ها حرفاي جالبي تو گوش بچه ها فرو كرده بودند ... اونم بچه هايي كه دانشجوي مملكت ايران بودن !

[ تو هيچ بحث سياسي شركت نكن ... توي جمع دوستات تا خواستن حرف و حديثي از خيلي مسايل بگن تو سكوت كن تو فقط بايد درس بخوني دانشگاه فقط جاي درس خوندنه .]

دانشگاه به تو ياد ميده كه سكوت كني و چشاتو ببندي و فقط باريكه نور دانش رو ببيني . نمي دونستيم سكوت يعني چي ؟نمي دونستيم چرا بايد براي حرف زدن اجازه بگيريم و نمي دونستيم چرا براي حرف زدن و دفاع كردن بهت زمان نمي دن ؟

نمي دونستيم چرا حتي دوستات ازت مي خوان كنار بايستي و خودتو قاطي نكني ؟ نمي دونستيم چرا بايد مخفي و پنهاني خيلي از برنامه ها رو رديف كنيم ؟

آخه مگه اين مملكت يكي از شعارهاي اصليش آزادي نبود مگه رنگ پرچمش رنگه استقلال نيست ! مگه ماها عدالتو تو اين كشور قرار نيست پياده كنيم مگه ما تو همين كشور ياد نگرفتيم واسه حرفامون واسه آزادي مون و واسه اجراي حقمون تلاش كنيم؟ مگه اين مملكت قرار نيست سپرده بشه به ... !؟

ما يعني ... چند تا جوون ... ؟ با هزاران خواسته و حرف و عمل ... مگه ما از اين مملكت نيستيم !؟

ما دنبال بستري واسه حرفامون مي گرديم و گوشي براي حرفاي دلمون . نمي دونم تو جامعه اي كه ، پس فردا بايد تو دست ما بچرخه چرا ما اينقدر از اين اصلي ترين نقطه حياتش ( سياست ) مي ترسيم و سكوت مي كنيم ! حرفم حرفه آينده و روزهاي آتي اين مملكته ما بايد ياد بگيريم از حقوق خودمون دفاع كنيم و پشتمون به بزرگايي گرم باشه كه هميشه پشتيبان و همراهمون بودند .

سياست هميشه مساوي با اعتراض و خشم و تضاد و شورش نبوده و نيست . سياست نبايد كلمه اي باشه ، كه ما عادت كنيم يا عادتمون بدن كه تو ذهنمون محدود و بسته نگهش داريم تا مبادا ... روزي گريبان گيرمون بشه !

سياست يعني جامعه اي كه داريم توش زندگي مي كنيم كه بايد توي هر دقيقه و ثانيه اش نقش داشته باشيم .اميدوارم اين ترس ناشناخته اي كه هيچ وقت به هيچ نتيجه اي نمي رسه برامون بي معني بشه و يادمون بده كه لااقل تو مملكت خودمون حرفمون رو راحت بزنيم و نظرمون رو به گوش مسئولان برسونيم .

خواسته هاي ما تو جامعه خودمون بايد رنگ عمل بگيره و اين هميشه به معني شورش و اعتراض بر عليه نظام حاكم نبوده و نيست !

پس سياست رو اول بشناسيم بعد درك كنيم و به معني اش برسيم و بعد تصميم بگيريم كه آيا بايد بترسيم ؟

دلم نمي خواد قلمم رو از روي كاغذ بردارم ولي سياوش راحتم مي كنه .

تصور كن اگه حتي تصور كردنش جرمه

اگه با بردن اسمش گلو پر ميشه از سرمه

تصور كن جهاني رو كه توش زندان يه افسانه است

تمام جنگهاي دنيا شدن مشمول آتش بس

كسي آقاي عالم نيست برابر با همن مردم

ديگه سهم هر انساني تن هر دونه گندم

بدون مرز و محدوده وطن يعني همه دنيا تصور كن تو مي توني بشي تعبير اين رويا

جنبش دانشجويي يكي از محدود جنبش هاي اجتماعي است كه شديدترين دگرگوني را تجربه مي كند . تقريبا هر 4 يا 5 سال يك بار پالايش مي شود افرادي مي روند و گروه ديگري جاي آنها را مي گيرند به همين دليل شايد بزرگترين ابزار دست اين جنبش تجربه گذشتگانش باشد ، و از طرفي چون دانشگاه بستر علم است هراسي از باز تعريف جديد خود ندارند . به يك سوال كلي و هميشكي قصد جواب دادن داريم » رسالت دانشجو و دانشگاه چيست ؟ « شما و خودم را مخاطب قرار مي دهم . ما در اين محيط علم مي آموزيم با آموزه هاي جديد آشنا مي شويم اما كاركرد اين علم براي ما چيست ؟ آيا تحليل درستي از اين علم آموزي داريم ؟ يك لحظه به خود بياييد . چه بر سر دانشگاه هاي ما دارد مي آيد ؟ چه تصوري از دانشگاه در ذهن داريم ؟ به عقل خود رجوع كنيد . عقل شما چه كمبودي را احساس مي كرد كه به دنبال رفعش در دانشگاه مي گشت ؟

اگر به اين محيط آمده ايد تا ذهن و عقل خود را با معلوماتي پر كنيد بدانيد كه عقل خود را با يك ظرف تو خالي اشتباه گرفته ايد !! عقل شما يك ابزار است نه يك ظرف . عقل ابزاري است كه بايد در چنين محيط هايي ورزيده شود .

در ابتدا بايد ماهيت دانش را شناخت . فرهنگ ما علم ستا بوده است و آگاهي و دانش مقوله اي نيست كه ما با آن بيگانه باشيم . اما به نظر شما چه عاملي موجب شد كه ميان ما و جهان غرب فاصله بيفتد ؟ به يقين پاسخ علم است .براي ما خيلي راحت است كه غرب را از لحاظ اخلاقي و ديني سركوب كنيم اما بايد توجه داشت بدون در نظر گرفتن موضوع علم ، اين قضاوت ، قضاوت درستي نيست .

بزرگي مي گويد كه زندگي ما به قامت جهل ماست و اين در واقع به اين معنا است كه ما به اندازه چيزهايي كه مي دانيم و به اندازه چيزهايي كه نمي دانيم زندگي مي كنيم . حال در اين بين اگر اطلاعات ما نسبت به عوامل خارج تغيير كند ، مطمئن باشيد كه اقتصاد ما ، سياست و حكومت ما نيز عوض خواهد شد و اين يك امر طبيعي است به همين دليل است كه دانشگاه في النفسه داراي قدرت است كه هيچ قدرتي را توان مقابله با آن نيست. چشم ظاهر بين تصور مي كند كه قدرت در سياست ، در حكومت و در ارتش است . اما نمي بيند كه خود آنها وابسته اند به دانش و اگر در دانش تحول ايجاد شود حتما در آنها نيز تحول رخ خواهد داد .

به شيوه حكومت كردن در عصر حاضر نگاه كنيد . چرا دموكراسي اينقدر محبوب شده است و چرا حكومت هاي استبدادي كم ياب شده اند . چرا دموكراسي عملي ترين شيوه حكومت شناخته شده است در حالي كه در قرون گذشته اين طور نبوده است ؟ يك جواب بيشتر به اين سوال نمي توان داد كه به آدميان آگاه جز به نحو دموكراتيك نمي توان حكومت كرد . در واقع رابطه رعيت و شاه زماني عوض شد كه آگاهي در مردم ايجاد شد .

البته هر چه از علم و اهميت دانش بگوييم مسلما كسي آن را انكار نخواهد كرد و شايد اين بحث بيهوده جلوه كند در واقع زماني به اهميت اين موضوع واقف خواهيم شد كه ببينيم آنچه كه نمي دانيم بر زندگي ما چه اثري دارد و بدل اين ندانسته ها به دانسته ها چه تغييري در زندگي ما خواهد داد .

دانشگاه ها در كشور ما مهم ترين و جدي ترين و اجتناب ناپذيرترين پايگاه هاي توليد علم به حساب مي آيند و خيلي واضح است تمام آنچه كه در آينده كشور ما خواهد گذشت يعني سرنوشت آينده جامعه ما ، سياست ما و اين ها همگي به ميزان آگاهي هاي علمي بستگي دارد كه اكنون در جامعه پخش است و يا پخش خواهد شد كه البته وظيفه پخش آن به عهده دانشجو و دانشگاه گذاشته شده است .

دانشجو بودن سرپايين انداختن و جزوه نوشتن نيست . اين از بدترين شيوه هايي است كه در دانشگاه هاي ما جاري شده است و نبايد انتظار راه حلي را از دولت و حكومت كشيد . به حق كه وجود چنين دانشگاه هايي با اين ميزان از توليد آگاهي ششايسته دولتي است كه متكي به نفت اداره مي شود و احساس نيازي به چنين پايگاه هايي ندارد .

در اين بين همه چيز به دانشجو برمي گردد . دانشجو بايد خودش را جدي بگيرد كه اگر اينگونه نباشد هيچ كس او را جدي نخواهد گرفت . دانشجو نبايد به علم اندوزي خود به چشم يك شغل بنگرد و تصور كند كه اين راهي است براي باز كزدن يك مغازه . به هيچ وجه اين شايسته و در خور علم اندوزي نيست .

همه كار يك دانشجو بايد عالمانه باشد . به خودتان نگاه كنيد شما بايد به نحوي زندگي كنيد ، به نحوي به دنيا نگاه كنيد كه فرقتان با انساني كه درس نخواهنده است مشهود باشد . آيا چنين فرقي را در خود احساس مي كنيد ؟ !

مراسم ديني ، مراسن سياسي و حتي جشن هاي كه دانشجو برگزار مي كند بايد سبقه دانشگاهي خودش را نشان بدهد . البته قصد ظاهر سازي نيست بلكه بايد نفس كار عيان باشد كه اين عمل زايده فكر دانشجو است و يك روح علمي در آن رواج دارد . فرق يك نشريه دانشجويي با يك نشريه كه براي عوام منتشر مي شود بايد به خوبي قابل احساس باشد و اين انتظاري است كه لااقل ديگران از ما به عنوان يك قشر دانشگاهي دارند .

يكي از مهمترين ارزش هايي كه در دانشگاه بايد به دنبالش بود آزادي بيان است . اصولا دانشجو ، دانشجو شناخته نمي شود مگر اين كه آزادي جو باشد . امكان ندارد كسي بر روي موضوعي تحقيق كرده باشد و براي رسيدن به نتيجه اي انديشه هاي مختلف را واكاويده باشد و به اين نتيجه نرسيده باشد كه جز در يك محيط آزاد رشد عقلي و علمي ممكن نيست . آزادي بيان براي خودش مرزي نمي شناسد اين در محيط دانشگاه لااقل ثابت شده است . البته نه اين كه حدي در واقع نباشداما اين حد را بايد در حين وجود آزادي و در حين بررسي موضوع مشخص كرد نه اين كه يك نفر يك جا بنشيند و بر عقل سقف بزند .

اگر براي من و تو وجود يا عدم وجود آزادي بيان فرقي نمي كند بايد براي خود متاسف باشيم زيرا احتمالا ما جزو دو گروه بيشتر نخواهيم بود ، يا شجاعت نداريم و يا انديشه اي براي عرضه در خدمت نداريم . زيرا كسي كه كالايي براي عرضه ندارد برايش تفاوتي نمي كند كه چراغ هاي بازار روشن باشد يا خاموش.

و البته به عنوان يك دانشجوي مسلمان بايد توجه داشت كه دينداري ما بايد يك دينداري محققانه باشد بايد به اين ديد برسيم كه دينداري مقلدانه را موقوف كنيم . بايد پابه پاي رشد آگاهي هايمان در امور و مسايل مختلف در زمينه مسايل ديني نيز بر آگاهي هاي خود بيفزاييم و اين خيلي زشت است براي يك دانشجوي مسلمان كه خدا را و معاد را و نبوت را به نحوي بشناسد كه در دوران كودكي مي شناخته است .

آن چه كه پدر و مادر به ما آموخته اند يك توجه و تنبه اوليه است كه البته به هيچ وجه امر كوچكي نيست ولي از اين به بعد بايد تقليد جاي خود را به تحقيق بدهد .

دانشگاه اگر بخواهد بر ذهن دانشجو اثر مثبت بگذارد ، به او ياد خواهد داد كه در همه چيز تحقيق كند . پس در دين هم تحقيق كنيد و مطمئن باشيد دين تاب تحقيق را خواهد داشت . ممكن است كه دينداري محققانه موجب شود كه در پاره اي از مسايل تجديد نظر كنيد ولي بايد مطمئن بود كه با اين شيوه به جاي رفيع تري پاي خواهيم گذاشت .

و در پايان فراموش نكنيد كه ايران نيازمند آن دانشمنداني هست كه دانششان به قدر دينشان و دينشان به قدر دانش شان محققانه باشد .

مطلبي در پاسخ به اعتراضات و واكنش هاي انجام شده پيرامون يكي از مطالب شماره قبل با عنوان «اين عروسك هاي خاموش »

شايد بايد بي خيال ماجرا مي شدم . گزارش شماره قبل آفتاب را مي گويم . شايد بهتر بود اگر بي خيال ماجرا مي شدم و سرم به كار خودم گرم بود . مي داني ، در محيطي كه دخترانش در عصر بي تفاوتي نفس مي كشند و در جامعه اي كه همه جايش بوي مبارزات سياسي مي دهد ، بهتر بود اگر من اداي مبارزان اجتماعي را در نمي آوردم و بي خيال ماجراي اين بي خيالان مي شدم . اعتراض هاي شما را شنيدم ، اعتراض هايي كه از سوي دختراني بلند شد كه غرق شده اند و به آن كسي كه فرياد كمك براي آنها سر داده بود ، پرخاش كردند كه چرا از آنها نوشته اي و چرا دنياي ساكت آنها را پريشان كرده اي ؟ به راستي خودم هم نمي دانم چرا و براي چه كسي ؟

» - آزاد شو

- از چي ؟

- ديگر از چي ندارد ، داري خفه مي شوي ، هيچ چيز نداري ، محرومي ، آزاد شو ، از همه چيز آزاد شو .

آنكه در زير سنگين ترين بارها خفته است و دارد خفه مي شود ، فقط به نفس آزاد شدن و برخاستن از زير اين آوار مي انديشد ، نه به چگونه آزاد شدن و چگونه بر خاستن !

زن آزاد مي شود ، اما نه با كتاب و دانش و ايجاد فرهنگ و روشن بيني و بالا رفتن سطح شعور و سطح احساس و سطح جهان بيني ، بلكه با قيچي !

قيچي شدن لباس و زن يكباره روشنفكر مي شود و ظاهرا پس از آن ديگر هيچ مسئوليتي و آرزويي ندارد و هيچ فشاري را بر خود احساس نمي كند و هيچ ظلمي را نمي بيند .«(دكتر شريعتي )

دوست فرهيخته اي مي گفت : وارد دنياي دختران امروز نشو ، اينها فرزند برنامه دراز مدتي هستند كه اكنون نتيجه داده است ، برنامه اي كه زنان ما را از گوشه خانه ها بيرون آورد و در گوشه جامعه به حال خود رها كرد . برنامه اي كه زن را تبديل به انساني كرد كه فقط خريد مي كند و از آن لذت مي برد و اين خريد كردن را تنها حق و آزادي خود مي داند . مي گفت هر فريادي در اين ميان فقط به سوي خودت باز خواهد گشت كه دنياي را آشفته كرده اي و من هر چند تلخ ولي با اكراه دارم به اين واقعيات مي رسم .

ما چقدر بد بخت هستيم كه تو به فكر ما افتاده اي

يكي مي گفت : « واقعا كه ما دخترها آدم هاي بدبختي هستيم ، كارمان به جايي رسيد كه يكي مثل تو به فكر ما افتاده است ، چون براي اعتراض به ما هيچ وقت شما را به دادگاه ، نمي كشند و هيچ وقت نشريه تان را نمي بندند . براي شما متاسفم ‌»

هميشه حريم هايي است كه اگر شكسته نشوند ، بهتر است ، من هم اگر آن افكار لعنتي را كنار مي گذاشتم و آن مطلب را نمي نوشتم ، لااقل صميميت بينمان اينگونه دچار تلاطم نمي شد . شايد در آن صورت من هم مي شدم يكي مثل صدها پسري كه به آنها باديده مثلا محبت !! نگاه مي شود و آنها نيز قند در دلشان آب مي شود .

امروز من هم به بدبختي شما مي انديشم ولي نه به خاطر نوشته هاي خودم ، بلكه به خاطر اينكه بسياري از شما حتي معني بدبختي را نيز نمي دانيد .

حتي خود تو نيز هيچ كاري نمي تواني انجام دهي

ديگري گفت : » تو از آدم هايي كه سرنوشتشان دختر بودن در اين كشور است چه انتظاري داري ؟ خود تو چه كاري مي تواني براي آنها انجام دهي ؟

به يقين وقتي كه صحبت از تقدير مي شود ، جايي براي تدبير نمي ماند ، من كه هيچ ، پرسش اصلي اين بود كه شما چه كاري مي توانيد براي خود انجام دهيد؟ ، شمايي كه بحران ها تمام زندگيتيان را در بر گرفته است ، آنچه كه در ديگر كشورها براي دخترانشان خط قرمز تلقي مي شود ، براي شما عادي شده است . مي دانيد ، شما از تحصن و اعتراض مايوس شده ايد ، شما از فرياد زدن نا اميد شده ايد و در واقع شما به يك اپيدمي ياس اجتماعي و يا به قول خودتان ، باور تقديرتان دچار شده ايد .

شما چرا راه حل ارائه نداده ايد

بسياري گفتند » اگر شما با صداقت مطلب نوشته ايد ، چرا راه حل ارائه نداده ايد ؟ « ظاهرا من بايد براي خودم متاسف باشم كه به عنوان يك انسان هيچ راه حلي به ذهنم نمي رسد ، ولي تصور مي كنم كه شما بايد فكر كردن را هم به هوش مصنوعي واگذار كنيد تا خود را از اين كار سخت رهانيده و يك جايي با خيال راحت زندگي خود را بكنيد .

من نه مصلح اجتماعي هستم كه راه حلي ارائه دهم و نه داعيه دلسوزي براي شما را دارم ، اصلا شايد حضور من در اين جمع خود يكي از مشكلاتي باشد كه نياز به راه حل دارد ، ولي چگونه ؟ در حالي كه اين روزها فكر كردن هم براي شما سخت شده است و دردسر دارد !

جوري بنويسيد كه به هيچ كسي توهين نشود

« بايد طوري مطلب را مي نوشتيد كه به هيچ كس توهين نشود ، اين عصبانيت ها به خاطر توهين هاي شماست . » اتهام سنگيني بود ، براي بار چندم مطلب را خواندم و در آن به دنبال توهيني گشتم ، ولي فكرم جاي ديگري بود ، به توهيني فكر كردم كه هيچ گاه از فكرش نخواهد رفت ، دختري را مي گويم كه وقتي به خاطر اينكه فقط چند سانتي متر روسري اش عقب بود ، يك شب مهمان اداره اماكن بود و در آنجا چه ها كه نشنيد و چه برخوردهايي را تحمل نكرد و حتي با نامه اي در دست به پزشكي قانوني هم رفت تا اثبات كند معصوميت خود را . معصوميتي كه سال هاست در زير پاي متجاوزان به حقوق آنها به يغما رفته است و گروهي آن را در پزشكي قانوني مي جويند . چطور مي شود كه شما اين توهين را نمي بينيدو از آن رنجيده نمي شويد ، ولي در نوشته اي هشدار گونه اين همه توهين مي يابيد . آيا به خاطر اين نيست كه كسي شما را از خواب نيم روزي بيدار كرده است ؟

چرا از عكس دختران روي جلد استفاده مي كنيد ؟

هيچ نمي فهمم كه كجاي اين كار ايراد دارد ؟ يعني شما نمي دانيد كه از تصوير دختران چه استفاده هايي در اين كشور مي شود ؟

1- هيچ گاه باورم نمي شد كه آدم ها ممكن است تا اين حد سقوط كرده باشند تا وقتي كه آن CD لعنتي را به من دادند و چند لحظه اي از آن فيلم تنفر انگيز را تماشا كردم ، آن فيلم قسمت هايي از يك نوع رابطه خاص بود كه مقابل دوربين صورت گرفته بود ، رابطه اي كه در آن سه پسر ، دختري را به زور مورد تعدي قرار مي دهند و ... هيچ گاه نگاه ها و التماس هاي آن دختر از ذهن من پاك نشده است و بدتر اينكه بعد ها شنيدم نمونه هاي فراواني از اين دست فيلم ها در سطح جامعه موجود است . يعني يك تكثير تنفر بر انگيز توحش و پستي ، آن هم به حيواني ترين شكل ممكن .

2- تابستان دو سال گذشته ، ورود موبايل هاي دوربين دار به استخر هاي بانوان ممنوع شد ، يعني چه ؟ يعني گروهي رذالت را به آنجا رسانده اند كه دختران ما حتي به همجانسان خود نيز نتوانند اعتماد كنند ، يعني تصاوير ... دختران اين سرزمين اين همه خريدار دارد ؟ در حالي كه خودشان به هيچ انگاشته مي شوند .

3- سال پيش دست گيري چند فروشنده لباس به جرم كار گذاشتن دوربين فيلم برداري در اتاق پرو خبر ساز شد ، تازه اين تنها نمونه هايي بود كه اعلام شد و به سطح مطبوعات رسيد .

خوب ، حالا شما قضاوت كنيد ؟ در جايي كه دختران دانشجوي اين سرزمين در برابر تمام اين سوءاستفاده هاي حيواني از تصوير دختران تنها نظاره گر هستند ، به چاپ تصوير عادي يك دختر دانشجو در يك نشريه دانشجويي ، آن هم در مطلبي مربوط به دختران ، اعتراض مي كنند ، آن هم بدون هيچ دليل منطقي ،شايد هم ما بايد به جاي تصوير آن دختر ، تصاويري از مناظر طبيعي كشورمان را چاپ مي كرديم تا نشان دهيم كه به چه اندازه براي دختران حرمت قائل هستيم . ظاهرا اين تنها راه ارزش گذاشتن براي دختران دانشجو است .

اين توجه زياد شما به دختران غير عادي است !!

گفته بوديد : « چرا تا اين اندازه به موضوعات دختران پرداخته مي شود « تا جايي كه به من مربوط مي شود توضيح در چنين موردي بر عهده مدير مسئول نشريه است ، ولي سخني هم با شما دارم ، شمايي كه از پرداختن به معضلات هم جنسان خود ناراحتيد ، شمايي كه هيچ تفاوتي نمي كند كجا باشيد ، در فروشگاه باشيد ، منتظر تاكسي باشيد ، در زمان خريد ، در دانشگاه ، در بازار ، در سينما و ... در هيچ كجا در امان نيستيد ، شمايي كه پسران و مردان در هيچ كجا ، شما را از گزند نگاه ها ، جملات و متلك هاي حقير خود در امان نمي گذارند ، نگاه هايي كه گويا منتظر كوچك ترين نشانه ها هستند تا ساده ترين خنده ها و حتي رنگ لباس هارا به آنچه كه خود دوست دارند ، تعبير كنند . نگاه هاي حريصي كه به هر موجود مونثي انداخته مي شوند و توصيفات مبتذلي كه در مورد دختران رد و بدل مي شود . نگاه ها و رفتارهايي كه در هيچ كجاي دنيا نمي توان نمونه هايي از آن سراغ گرفت .

به راستي شما مايل هستيد كه در كجا به شما توجه شود ؟ در كوچه و خيابان هاي شهر يا در يك نشريه دانشجويي ؟ آيا اعتراضي را كه به خاطر چاپ يك تصوير داريد در خيابان ها نيز از خود نشان داده ايد ؟

كسي نمي داند ، بعدا چه خواهد شد ولي با اين وضعيتي كه دختران امروز در پيش گرفته اند ، به راحتي مي توان حدث زد فردا را و فردا ها را . با خودم فكر مي كنم ، شايد نوشتن آن مطلب يك سوء تفاهم بود ، سوء تفاهمي كه من دچارش شدم و از يك برداشت غلط حاصل شد . برداشتي كه به من اجازه مي داد تصور كنم ، هنوز هم مي توان كاري كرد و هنوز هم به دختران اين جامعه مي توان اميد داشت . دختراني كه فقط بلد هستند زود عصباني شوند و بر سر نويسنده اي فرياد سر دهند كه اعتراض هايش در حمايت از آنها بوده است .

من از آزادي هاي فردي نقض شده ، از معصوميت هاي از دست رفته و از حقوق به تاراج رفته نسل شما نوشتم و شما از من مي خواهيد كه ساكت باشم ، شما دلخوش كرده ايد به اينكه در دنياي مدرن زندگي مي كنيد ، دنيايي كه اهميت دختران در آن فقط در ظاهرشان خلاصه مي شود و چه سخت است كه خود شما نيز به اين وضع راضي شده ايد و از من نيز مي خواهيد كه هيچ نگويم . لطفا حوصله داشته باشيد ، شما محكوم هستيد به شنيدن اين سخنان ، شما مي توانيد از من بخواهيد كه من نيز مدرن باشم ، من هم مي توانم طبق خواسته شما امروزي باشم و مدرن ولي هرگز نمي توانيد از من بخواهيد كه احمق باشيد

اعتراض هاي شما نسبت به آن مطلب فريبي بيش نبود ، نه فريب من نويسنده ، بلكه فريب خودتان تا باور كنيد كه شما هم توانسته ايد اعتراض كنيد ، ولي براي آدمي كه از بسياري از حقوق زندگي محروم است ، اعتراض به من نوعي چه فايده ؟

نويسنده ها بايد بنويسند ، اما من فكر مي كنم خواننده ها هم نسبت به آنچه مي خوانند ، مسئوليتي دارند ، شما نمي توانيد نسبت به آنچه كه در حق دختران مي گذرد مخالف باشيد ، اما هيچ كاري نكنيد ، مخالفت شما به هيچ دردي نمي خورد ، چون قدرت هاي بسيار بزرگتر از شما در حال اجراي طرح هاي گوناگون هستند و اين مخالفت ها تا وقتي از مرحله فكر خارج نشود ، فقط يك دلخوشي هستند ، از جنس همان دلخوشي هايي كه اعتراض هاي شما به من ، برايتان ايجاد مي كرد .

به هر حال شايد هم من دخالت بي جا كردم ، مثل بچه ها ، دست در مرداب هايي كردم كه سال هاست راكد مانده است و اكنون با كوچكترين موجي بر آشفته مي شود ، من نظم مورد علاقه شما را به هم ريخته ام و سياهي هاي اطرافتان را فرياد زده ام و شما نيز تب كرده ايد ، تب سرد ، ولي اين تب كردن ها هيچ فايده اي ندارد و هيچ چيز براي شما فرق نخواهد كرد . درجه تب شما كه فروكش كرد ، مي توانيد با خيال راحت زندگي كنيد و خوش باشيد ، ديگر كسي نگران شما نخواهد بود .

در پاسخ به « اين عروسك هاي خاموش »

زن همانا وجود شريفي است كه در باور مردان عروسك است و بازيچه ، عروسكي كوكي كه در عمري به درازاي تاريخ مرد نگاشت ، يا در دست هاي آلوده شهوت مي لوليد يا در سنت هاي پوسيده و متحجر اسير بوده .

از دختران گفتيد كه فرصت شغليشان به زيبايي و لحن كلامشان ارتباط دارد . من از كارفرمايان و كارگزينان مردي مي گويم كه شهوت بر منطق و تدبيرشان چيره شده است ، از دختراني گفتيد كه مدارك دانشگاهي شان بيشتر به درد شب خواستگاري مي خورد ، من از پدراني مي گويم كه دخترانشان را با تفكر سلطه پذيري از مردي به عنوان همسر ، پرورش داده اند ، و جامعه مثلا روشنفكري كه از كودكي در گوش دختران مي خواند كه « مادر تحصيل كرده بهتر از مادر بي سواد است . »

از 92 درصد مدير مرد گفتيد و سهم 8 درصدي زنان در مديريت جامعه . اما من به ياد مي آورم سياست گذاري مردانه اي كه زناني چون فاطمه حقيقت جو و الهه كولايي و ... را از صحنه سياست خط زد و زن را به جرم » رجل نبودنش « براي كانديدايي رياست جمهوري فاقد صلاحيت شناخت . به ياد مي آورم ديانت » مرد تفسيري « كه حق حاكميت و قضاوت را از زن گرفت ؛ در برابر موفقيت شيرين عبادي - به سان عجوزگان لنگه كفش به دست - او را زير ضربه هاي تازيانه دروغ و توهين و ناسزا آزرد . به ياد مي آورم خانم » مهرانگيز كار « را كه باورهاي آلوده به تحجر او را به بند كشيدند تا ديگر از ناعدالتي ها نگويد .

در كشوري كه در آن شايسته سالاري به نفع عده اي خاص معنا مي شود نمي توان انتظار داشت كه در كابينه دولت وزير زن داشته باشيم يا تعداد نمايندگان زن در مجلس برابر با پارلمان عراق يا افغانستان باشد . كاش وقتي از آمار و ارقام بابت انتقاد از زنان استفاده مي كنيم يادمان نرود كه ريشه تفاوت 27 درصدي مشاركت اقتصادي زنان در ايران با 73 درصدي زنان چيني ، ديدگاه اصلاح نشده مردان امروز جامعه ماست .

دوست عزيز اين بار به ميان پسران دانشجو برويد و از آنها سوال كنيد آيا حاضرند همسري داشته باشند كه سر كار برود اما به حقوقي كه زن مي گيرد چشمداشتي نداشته باشد . با جرعت مي توانم بگويم كه بيش از نيمي از پسران كه در شرف ازدواج هستند به دنبال دختراني اند كه يا خانواده متمولي داشته باشند و يا از خود منبع درآمدي داشته باشند .

كاش يادمان نرود كه » منشي هاي بزك كرده خانم با تحصيلات بالا « ، گاه براي به دوش كشيدن هزينه هاي سنگين خانواده چه دردهايي را متحمل مي شوند ( خشونت ، تهديد ، تجاوز ) شايد اگر شما هم صداي جيغ و ناله هاي دختر همسايمان را زير مشت و لگدهاي پدرش مي شنيديد چنين راحت نسخه خانه داري را به جاي حضور در جامعه ، براي دختران تجويز نمي كرديد .

آيا حق انتخاب رشته تحصيلي »سرنوشت « جرم سنگيني است كه او را سزاوار چنين بي عدالتي مي كند . چگونه مي شود از عدالت در جامعه سخن گفت در حالي كه خشونت و بي عدالتي در اولين بنيان جامعه ، يعني خانواده نهادينه شده است .

شايد خيلي از دختران دانشجويي كه در حال حاضر در اين دانشگاه درس مي خوانند هنوز اين عبارت را به خاطر بياورند » يا درس مي خواني و دانشگاه قبول مي شوي و يا ازدواج مي كني « پس راه سوم چه مي شود ؟؟

وقتي هنوز نهاد خانواده ، در گيرودار سنتگرايي ، سنت شكني را حرمت شكني تلقي مي كند چه كسي مي تواند منكر شود كه اولين جايگاه خشكاندن ريشه اعتراض در دختران ، خانواده است .

در نوشته تان دو حادثه ناگوار كه اشكال مختلف آن در جامعه مان نهادينه شده گفتيد و از سكوتي كه اجازه تعدي و سلب امنيت و آرامش دختران را به ناپاكاني پست مي دهد .من مي خواهم از آن دختر 9 ساله اصفهاني بگويم كه وقتي پدرش فهميد به زور به او تعدي شده او را كشت تا لكه ننگ بي آبرويي را از دامان خود و خانواده اش پاك كند .

مي خواهم از زناني بگويم كه پس از تعدي و تجاوز ، زندگي يشان از هم پاشيد ، از طرف خانواده طرد شدند و از همه ظالمانه تر امروز زير برچسب زن مطلقه كمر خم كرده اند .

جامعه ما مصداق همان حكايتي است كه » چون سارقي در حين سرقت منزل از بام مي افتد و آسيب مي بيند ، عدالتخانه حكم به كيفر و مجازات صاحبخانه مي دهد !!! .چنين جامعه اي بي شك به قول فروغ « صدا را از صدا تهي خواهد كرد »

و اما « حيثيت هاي لكه دار شده » يك روي سكه اند ، روي ديگر سكه هويت به تاراج رفته زنان زير سايه تعصب - غريزه تملك ... مردان - است . متاسفانه اين روي سكه قرن هاست كه نا آگاهانه به فراموشي سپرده شده است و امروز موقعيت اجتماعي ، سياسي ، اقتصادي زنان را به چالش كشانده است .

تغيير دادن انسان ها بايد با آگاهي دادن به آنها صورت بگيرد و نه تحقير كردنشان ، يادمان نرود هستند افرادي كه به قول خليل جبران « آرامش جهان را با خروپفشان آشفته مي سازند » و نمي شود به راحتي آنان را بيدار كرد اما نبايد اينان را به همگان تعميم داد .

درست است كه بسياري از دختران تحصيل كرده ما از منشور بين المللي كنوانسيون منع تبعيض عليه زنان ، هيچ اگاهي و اطلاعي ندارند . اما اين ناآگاهي را نمي توان به نخواستن دختران براي حضور در جامعه مرتبط دانست .

از « رضوان » نوشتيد من از بهرامي مي گويم كه در دربند تهران اسير پليدي هم جنسانش شد و به خاطر ظلمي كه بر او روا شده سخني به ميان آورده نشود ، ضربات سنگين نارفيقان سرش را متلاشي كرد .چه فراموشي سنگيني يادم نمي آيد صدايي از مردي برخواسته باشد .

« به راستي چرا در جامعه ما چنين اتفاقاتي مي افتد » عيب كار نه در تفاوت كه در تقابل نگرش هاست ؛ چرا فكر مي كنيد نمي شود با آخرين مد روز گشت و ظلم را هم نپذيرفت ؟؟ نهاد و سرشت چيزي است بيش از برچسب روي آن . ياد بگيريم كه هر كسي با هر ظاهري مي تواند حرف هايي شنيدني و آموختني داشته باشد .

من هم به دو جانبه بودن پيدايش ظلم ،‌فساد ، تبعيض و شكست اعتقاد دارم .نمي شود تمام تقصيرها را از گردن يك شكست خورده برداريم و بگوييم « نه عزيزم اين شكست خوردن تقصير تو نبود ، تقصير رقيبت بود ، اگر او تند نمي دويد حتما تو برنده مي شدي !!! » اما اين را هم بدانيد هيچ كس دوست ندارد شما به جايش فرياد بزنيد . در كنار هم فرياد سر دادن خيلي متفاوت است با به جاي ديگري فرياد زدن .

و در آخر شايد نفرين كردن تاريكي آسانتر باشد اما به يقين روشن كردن شمع مسمر ثمرتر خواهد بود .

در واكنش به « اين عروسك هاي خاموش »

ولن دولابار:هرچه مردان درباره زنان نوشته اند بايد نامطمئن باشد زيرا مردان در آن واحد هم داورند و هم طرف دعوا .

چرا به خاموشي متهممان مي كنند؟ چرا ما را عروسك ميخوانند ؟ مگر ما دختران همين سرزمين نيستيم ؟ مگر ما دختران همان مادراني نيستيم كه با دست خالي اما قلبي مالامال از ايمان و شجاعت ،مشتهايشان را گره كردند در برابر غول طاغوت و گفتند: نه !

سينه هاشان را در مقابل گلوله هاي بي رحم سپر كردند تا زير بار ظلم نروند. . به خاطر بياور هنگامي كه هواپيماهاي متجاوز دشمن آسمان نيلي كشورمان را تيره كردند..

باز همان مادران ما بودند كه همسران و پسرشان را آب و قرآن بدرقه ميدانهاي جنگ كردند..

و در پشت جبهه و خود جبهه حضوري مؤثر داشتند چه در نقش يك پزشك يك پرستار و يه رزمنده و ....

و حال كه دوران سازندگي است دوران صلح است اينك كه وقت به ثمر رسيدن خوشه هاي طلايي مبارزات پدران ومادران است ما را نديده مي گيرند سپس محكوم مي كنند كه تو ناتواني تو بي تفاوتي تو عروسكي بيش نيستي تو جنس دومي !!! سخن از توست تو دختر ايراني تويي كه به خاموشي متهمت مي كنند و خود را تبرئه مي كنند وتمام بار گناهان را به گردن تو مي اندازند..

و من ، دختر امروز ايران ، بايد مبازره كنم چه در خانه ، چه در دانشگاه و چه در جامعه براي به دست آوردن حقوق اجتماعي خويش و من بايد هميشه نگران حفظ نجابت و وقارخود باشم تا دلهاي بيمار و نگاههاي ناپاك را به سوي خود جلب نكنم و من بسيارمحدودم در به دست آوردن يك شغل مناسب . زيرا همان مديران 92 درصدي خيلي راحت مرا ناديده مي گيرند به جرم زن بودن ، آنها به تخصص و تحصيلات من نمي نگرند.آنها عرصه را برمن محدود مي كنند و مي خواهند روح و جسم و فكرم در همان حصارخانه بماند آنها مرا باور ندارند و هنوز در قرن بيست ويك 14 قرن بعد از اسلام درعقايد و تعصبات كهنه خويش غرقند..

زنان ، خانه يا اجتماع ؟

اما با همه اين تواصيف تقسيم جامعه زنان تحصيل كرده ما به دو دسته ي زنان خانه( زني كه تمام وجودش محصور است در محيط خانه و چيزي بالاتر ازآن را نمي بيند ونمي خواهد ببيند) و زناني كه به كارهاي پست مشغولند و مورد ظلم قرار گرفته اند منصفانه نيست

هنوز هم با همه محدوديتها و مشكلات زنان بسياري هستند كه حضور فعال و پررنگي در اجتماع دارند چه در كسوت يك پزشك يك مهندس يك معلم و چه در كسوت يك زن خانه دار .

و من دختر تحصيلكرده امروز ايران حتي اگر نتوانم شغلي در اجتماع بيابم و به يك زن خانه دار تبديل شوم باز هم احساس نمي كنم كه عمرم را درمحيط هاي آموزشي هدر داده ام ومن مي توانم فردا در كسوت يك مادر و يك همسر ازعلم و دانش وفرهنگ كه اندوخته ام استفاده كنم ونكته اي كه نبايد فراموش كنيم اينست كه بسياري از مردان بزرگ ما از دامن همان زنان خانه داري كه بعضي به چشم تحقير به آنان مي نگريد پرورش يافته اند زيرا به هرحال نبايد مهمترين وظيفه زن را كه در منزل و پرورش نسل فرداي جامعه است را ناديده گرفت ونمي توان گفت كه خانه داري با فعاليت اجتماعي تناقض دارد به عنوان مثال خيلي از زنان بزرگ تاريخ مانند حضرت فاطمه و حضرت زينب (س) شايد در جامعه شغل خاصي نداشتند اما حضوري بسيار پررنگ و مؤثردر جامعه داشتند..

تجاوز ، خشونت و رضايت ؟؟؟

به گزارش سازمان ملل در مارس 2004 در ثانيه يك زن در امريكا مورد آزار و اذيت جنسي قرار مي گيرد.هر هفته 15 نفردر انگليس توسط همسران خويش به قتل مي رسند دو زن درآفريقاي جنوبي روزانه مورد تجاوز قرار مي گيرند 147

مورد قتل ناموسي فقط در خوزستان ايران اتفاق افتاده است و....

آمار بالاي خشونت و ظلم بر عليه زنان بسيارمتاثركننده و شگفت انگيز است اما مختص به منطقه خاصي نيست .

نكته اي را كه بايد به آن توجه داشت اينست كه در ايران مسائلي كه به نوعي به روابط جنسي مربوط مي شود تابو است در جامعه اي كه برادري خواهرش را فقط به جرم داشتن يه كارت تبريك ناشناس به قتل مي رساند شما چه انتظاري مي توانيد داشته باشيد از زنان مظلوم و مورد هتك حرمت قرار گرفته. وقتي زني مورد آزار و اذيت جنسي به هر نوعي قرار مي گيرد از ترس آبرو خود و خانواده اش واز بيم جان خود حتي نمي تواند اين مسئله را با نزديكان افراد خانواده خود در ميان بگذارد.

نكته غم انگيز اين جاست كه بر فرض برملا شدن رازاين زنان باز خود اوست كه توسط برادران و پدران متعصب خويش مورد مجازات قرار مي گيرد. حال سوال من اينست آيا هرگونه سكوتي . علامت رضايت است و واژه اي مانند تجاوز با واژه رضايت چه سنخيتي دارد ؟

تا زماني فرهنگ حاكم بر خانواده و اجتماع مرد سالار باشد و تا زماني كه زنان در جامعه ما به قدرت دست ندا شته باشند و هيچ نهادي از آنها حمايت نكند اميد چنداني به تغيير اوضاع نيست. مقصر كيست ؟

تو مرا محكوم مي كني كه حاضرم تمام شرافت و نجابت و آبرويم را فداي مد روز بودن و خودنمايي ام كنم و من به رضوان مي انديشم دختر روستايي چوپاني كه وحشيانه مورد تجاوز و خشونت قرار گرفت با خود فكر ميكنم مگر رضوان چه ظاهر وسوسه برانگيزي داشته كه باعث اغواي پسر عمه اش شده ؟

انصاف داشته باش آيا مقصر اصلي رضوان بود يا دل بيمار پسر عمه اش ؟ آيا ظالم و مظلوم به يك اندازه مقصرند ؟ آيا هر زمان زمينه براي ظلم آماده بود بايد ظلم كرد ؟ چرا موضوع را از زاويه ديگر نمي نگري؟ چرا به اين فكر نمي كني كه وقتي گروهي از مردان جامعه ما تا اين حد در فساد اخلاقي غوطه ورند، ديگر اخلاقيات و انسانيت براي آنها مفهومي ندارد و بروز چنين اتفاقاتي زياد هم غير منتظره نيست البته نمي خواهم نقش بعضي از زنان را در تحريك مردان انكار كنم اما هنگامي كه مردي به آن درجه از پستي برسد كه به حقوق زني تجاوز كند ديگر به ظاهر او نمي نگرد فقط همينكه اويك زن است برايش كافي است . وقتي جامعه تا اين حد آلوده و نا امن شد آنوقت است كه دختران ما عقب نشيني مي كنند و خود را كنار مي كشند و هرگونه فعاليتي را حتي اگر درمحيط به ظاهر سالم دانشگاه باشد برنمي تابد. (شايد اين سكوت هم يك نوع اعتراض خاموش است .)

ويا برعكس از آن سوي بام مي افتند وقتي مي بيند نمي توانند عين را تغيير دهند ذهن خود را تغيير مي دهند و به آزمودن راه هاي ديگر براي دست يافتن به وضعيت مطلوب مي پردازند و تبديل مي شوند به يك آلت دست ويا به قول بعضي ها به منشي هاي بزك كرده مردان قدرت نشين .

و فردا … چرا فكر مي كني كه من به فكر آينده خود در اجتماع و موقعيت شغلي خود نيستم در حاليكه مهمترين دغدغه فكري من و امثال من ، همين موضوع است شايد عده قليلي هم پيدا شوند كه براي كلاس اجتماعي ، خودنمايي و يا كسب آزادي هاي كاذب وارد دانشگاه شده اند.(كما اينكه گاهي اين موضوع بين پسران هم صدق مي كند.) اما بسيار غير منصفانه است كه آن را به تمام جامعه دختران دانشجو تعميم دهيم.

تو مي پنداري كه براي آينده خود اهميتي قائل نيستم و حتي بدان فكر هم نكرده ام ولي بدان كه من نه تنها براي آينده خود و همجنسانم نگرانم بلكه به تو

و فرداي تونيز مي انديشم . نگاهي به آمار بينداز چند در صد از جوانان ما ، به خصوص پسران، در چنگال ديو اعتياد گرفتارند ؟ چند درصد از آنان زندگيشان محصور شده در دايره تنگ مواد مخدر و مشروبات الكلي ، سكس و خشونت .

آيا اگر همين روند ادامه داشته باشد افق روشني براي آينده هست ؟

حرف آخر

خواهرم، خودت و هم جنسانت را باور داشته باش كمي فكر كن آيا وقت آن نرسيده باشد كه كمي به خود بيائيم و از حقوق خود دفاع كنيم بدان كه تا تو نخواهي هيچ كس نمي تواند كاري براي تو انجام بدهد و فراموش نكن كه ما زنده به آنيم كه آرام نگيريم. برادرم،بدان كه من در جامعه امروز ايران حتي اگر من هم بخواهم اعتراض كنم باز اين تو و هم جنسانت هستيد كه مقابل من قرار مي گيريد چه در نقش پدر ، همسر ، و برادر و يا كارفرما و من از تو انتظار ندارم كه به جاي من فرياد بزني ، اعتراض كني

نمي خواهم براي من امتيازي قائل شوي.

فقط حقوق مرا محترم بشمار و به حقوق من تجاوز نكن

. آيا دنيا جاي زيباتري نخواهد بود بدون تبعيض ، تجاوز ،خشونت و تعصبات كور؟

در اين دوران كه تمام دشمنان خارجي و داخلي تيرهاي خدعه و نيرنگشان را به سوي هويت من وتو، جوانان امروز ايران نشانه گرفته اند و هزاران حربه مختلف براي نابودي و شكست من و تو به كار گرفته اند وظيفه ما چيست ؟ آيا وقت آن نرسيده كه از اين خواب غفلت در آئيم ؟

هركو بازماند از اصل خويش باز جويد روزگار وصل خويش

جمعي از دانشجويان

16 آذر است و همه از جنبش دانشجويي و روز دانشجو مي گويند . ( خدا كند كه اينگونه باشد !! ) آيا تا به حال به اين موضوع فكر كرده ايد كه ما در كجاي اين سيل دانشجويان قرار داريم . آيا آن زمان كه مي گويند دانشجو حق خواه است ، دانش جو پيش رو است و هزار حرف و حديث از اين دست . آيا روي صحبت شان با ما دانشجويان پيام نور هم هست ؟ ما نه كلاسمان كلاسي است نه استادمان استادي و نه دانشگاهمان دانشگاهي ، آيا از ما توقع مي رود كه در راه جنبش دانشجويي گام بر داريم؟ واقعا خنده دار نخواهد بود كه مثلا حكومت هوس كند كه دوباره هاشم آغاجري را اعدام كند و بعد دانشجويان دانشگاه پيام نور نيشابور در اعتراض به چنين حكمي تحصن كنند . خيلي صادقانه مي پرسم با ديدن چنين صحنه اي شما خنده تان نمي گيرد و در دلتان نمي گوييد كه اينها ديگر از كجا آمده اند؟

حال كه صحبت به اين جا رسيد بياييد حالت ديگري را فرض كنيم كه اين ديگر واقعا خنده دار خواهد بود مثلا تصور كنيد كه به هر دليلي و در اعتراض به هر موردي كه ممكن است پيش آمده باشد ، دانشجويان خودمان دست هاي همديگر را گرفته باشند و بلند سرود « يار دبستاني من ... » را بخوانند .

اشتباه نكنيد من قصد زير سوال بردن چنين حركات دانشجويي را ندارم . فقط مي خواستم ذهنتان به اين سمت سوق پيدا كند تا خود تجربه كنيد واكنش خودتان را نسبت به اين مسايل . مسلما اگر در دانشگاه هاي سراسري بزرگ قبول مي شدم در چنين حركاتي نيز شركت مي كردم و با نفس انجام آن هيچ مشكلي ندارم . اما قصدم از نوشتن چنين متني توجه دادن ذهن ياران دبستاني خودم، همان دانشجويان پيام نور نيشابور بود كه آيا ما اصلا دانشجو هستيم و جزو دانشجويان اين مملكت حساب مي شويم يا نه و اگر جواب مثبت است پس خيلي طبيعي است كه بايد براي خودمان با توجه به محدوديت ها و شرايطي كه داريم ، جنبش دانشجويي مشخصي را نيز تعريف كنيم و سعي كنيم كه در مسير آن گام برداريم . دانشگاه ما از لحاظ سيستم كاري اش با دانشگاه هاي ديگر فرق دارد . اين خيلي مشخص و طبيعي است و مسلم است كه ايده هاي تقليدي از دانشگاه هاي ديگر شايد در چنين ساختاري جواب مورد نظر را ندهد اما اين دليل بر انفعال نيست . اگر سيستم نسبت به سيستم هاي ديگر نقص هايي دارد اگر خوب دقت كنيم شايد بتوانيم مزيت هاي نيز در اين بين پيدا كنيم . مثلا يك مورد آن به ذهن من مي رسد. دانشگاه پيام نور دانشجويانش را از ميان متقاضيان بومي و شهرهاي مجاور انتخاب مي كند . اين خود مي تواند يك مزيت باشد براي دانشجويان فعال در اين دانشگاه كه مي توانند روي آن برنامه ريزي كنند و مواردي از اين دست . درست است كه نسبت به دانشگاه هاي سراسري محدوديت هاي زيادي داريم اما در مورد اين محدوديت ها به دو نكته بايد توجه شود. اول اينكه بد نيست يك بار هم خودمان را با دانشجويان دانشگاه آزاد مقايسه كنيم كه چنان مبالغ سنگيني از دانشجو مي گيرند كه در واقع دانشجو را ملزم مي كنند كه در كوتاه ترين زمان سعي كند كه دروس مشخصي را بگذراند و از چنين فضايي فرار كند .لا اقل ما نسبت به آنها چنين شرايطي را نداريم . اما مورد دوم اينكه خيلي از اين محدوديت ها به مرور زمان و توسط خود دانشجويان دانشگاه ها از بين رفته است. همان طور كه در دانشگاه هاي پيام نور نيز مي بينيم كه با توجه به شرايط مختلفي كه به آنها حاكم است از لحاظ امكانات با هم تفاوت هايي دارند.

خلاصه اين كه در جانعه ما خيلي مشخص است كه في النفسه حق و حقوق خاصي نداري مگر اينكه براي دريافت آن تلاش و مبارزه كني .

روح فعاليت هاي دانشجويي را در دانشگاه پيام نور به چه نحو مي توان تعريف كرد؟ در اين كه ما در مقايسه با ساير دانشگاه ها عقب هستيم هيچ شكي نيست . اما تجربه آنها پيش روي ماست و مي توانيم از آن به نحو احسن استفاده كنيم . قبل از اينكه بخواهيم به ديگران كمك كنيم بايد دنبال كمك كردن به خودمان باشيم . دانشجو را تعريف كنيم و سعي در بسط تعريف درست از دانشجو در محيط دانشگاه داشته باشيم و به عقايد همديگر احترام بگذاريم و از نقد يكديگر دريغ نورزيم. ما چند سال بيشتر دانشجوي اين دانشگاه نخواهيم بود اما ، بايد با وجداني راحت اين محيط را ترك كنيم .

فضاي عمومي در يك محيط دانشجويي مثل اين جا را شما چگونه تعريف مي كنيد ؟ من فضاي عمومي را روح فعاليت هاي دانشجويي در اين دانشگاه مي بينم . اين فضاي عمومي مستقيما ظرفيت دانشجو ، استاد و مسئول را بالا خواهد بردو به محو ترس هاي بي جا در دانشجويان كمك خواهد كرد. اگر نشريات موضوعات مختلف اعم از سياسي و اجتماعي و موضوعاتي كه كمتر از آن در جامعه صحبت مي شود را در سطح دانشجويان مطرح كنند ؛ اين خود به ارتقاي اين فضاي عمومي در دانشگاه كمك خواهد كرد .

البته بايد از سطحي نگري خارج شده و با تخصص بخشيدن به فعاليت هاي مختلف به وظيفه دانشجويي خود عمل كنيم . بايد كارنامه اي از خود به جا بگذاريم كه وجدان دانشجويان منفعل دانشگاه را به چالش بكشد حال چه امروز و چه در آينده كه ما نخواهيم بود .

دانشجو وارد دانشگاه مي شود 4 سال درس مي خواند ، واحد ها را پاس مي كند و مدرك مي گيرد ؛ اگر اين تعريف از دانشجو و دانشگاه در ذهن ايده آل به نظر مي رسد بايد بدانيم كه حتي فكرمان را نيز عقب نگه داشته اند كه چنين تعريفي را تعريف درستي مي دانيم . بايد ذهن دانشجو را آگاه كرد كه سكوتش چه كساني را خوشايند است و فريادش چه قدرتي خواهد داشت .

به آن اميد كه دانشجو سكوت نكند و اگر سكوت مي كند به سكوتش آگاه باشد .

آفتاب 5

aftab-mag — Thu, 24 Nov 2005 20:35:19 GMT

هميشه به اين فكر مي كردم كه يك ملت بايد چه مراحلي را طي كند و چگونه تاريخي داشته باشد تا امروزه زنان آن ملت ، چنين وضعي داشته باشند . هميشه از آنچه كه بر دختران اين جامعه مي گذرد تعجب مي كردم و براي پرسش هاي بي پايان اين قشر پاسخي نمي يافتم . اما هر چه زمان گذشت و وضعيت اجتماعي دختران ما وخيم تر شد ، بيشتر به پاسخ نهايي سوال هاي خود نزديك تر شدم و امروز تنها نقطه مجهول ذهن من در اين مورد اين است كه خود دختران ما تا چه اندازه به اين پرسش ها انديشيده و به دنبال پاسخ هستند ؟

ورود دختران ممنوع :

در حالي كه آمار بسيار بالاي ورود دختران به مراكز آموزش عالي مايه افتخار بسياري شده است ، ظاهرا كسي به اين نمي انديشد كه اين سيل انبود دختران تحصيل كرده فردا چه خواهند كرد؟ در جامعه اي كه فرصت هاي شغلي مربوط به دختران فقط به كمي زيبايي و لحن كلام ارتباط دارد و مدارك دانشگاهي بيشتر به درد شب خواستگاري مي خورد . در جامعه اي كه نسبت 92 درصدي مديران مرد به 8 درصدي مديران زن خود گوياي همه چيز است .

اين تبعيض آشكار در جامعه اي كه هنوز تعداد مديران بلند پايه زن آن به تعداد انگشتان يك دست نيز نمي رسد ، نبايد صداي هيچ كسي را در آورد ، آيا دختران دانشجويي كه اين همه اشتياق براي ورود به دانشگاه دارند نبايد ذره اي براي آينده كاري خود اهميت قائل شوند .

خارجي - محوطه دانشگاه :

ظاهرا هر سه نفرشان در حال درس خواندن هستند ، سوال نيز ساده است و مشخص ، تبعيض در فرصت هاي شغلي براي دختران ؟ جواب ها اما غافلگير كننده است ، هنوز به آينده فكر نكرده اند ؛ همين كه در حال حاضر در دانشگاه هستند . كافي است و حتي يكي از آنها معتقد است : « همين دانشگاه آمدن ، خودش كلي كلاس اجتماعي دارد ، در حالي كه كار كردن در آينده كلي دردسر دارد . »

پس با چنين طرز فكري از دختران دانشجو ، نبايد چندان انتظاري براي بهبود وضعيت كاري آنان در آينده داشت و مردان هنوز به راحتي مي توانند براي ساده ترين كارهاي خود منشي هاي خانم با تحصيلات بالا انتخاب كنند و بقيه دختران نيز همان بهتر كه به خانه داري بپردازند تا حضور در جامعه .

تهديد ،

خشونت ،

تجاوز

در روزهاي نخستين آبان ماه و در فاصله اي كوتاه از هم ، دو اتفاق مشابه در شهر مشهد و در همسايگي ما رخ مي دهد « فردي با مراجعه به نيروي انتظامي گزارش كرده است كه به عنوان زائر به همراه همسر و خواهرش به مقصد بازار بين المللي مشهد سوار يك خودروي پيكان كه يك سرنشين ديگر هم داشته ، شده است .اما راننده اين سه نفر را به محلي در شانديز برده است . او در طول مسير و بيرون شهر متوجه شده كه يك خودروي پژو همراه سه سرنشين نيز اين پيكان را همراهي كرده است كه در اين محل به آنان ملحق شده است و آنان را به زور به باغي در شانديز منتقل مي كنند . آن 5 نفر پس از ضرب و شتم مرد به همسر ، خواهر و خواهر همسر او تجاوز مي كنند . »

و در اتفاقي مشابه اين بار زنان به عنوان شاكي به نيروي انتظامي مراجعه مي كنند . اما ماجرا بسيار شبيه ماجراي قبلي است : « ساعت 19 ديروز براي خريد قصد رفتن به يكي از بازارهاي مشهد را داشتيم . به همين خاطر سوار يك خودروي پيكان كه دو جوان سرنشين آن بودند شديم. راننده وقتي متوجه شد ما به محل هاي شهر آشنا نيستيم ، ادعا كرد بازار مورد نظر ما خارج از شهر است . آدم ربايان ما را به جاده شانديز بردند . در 5 كيلومتري شانديز ما به رفتار آنان مشكوك شديم و خواستيم توقف كنند تا پياده شويم . در اين هنگام جواني كه كنار راننده نشسته بود ، پسر سه ساله ام را با چاقو تهديد كرد و گفت اگر سروصدا كنيم ، او را مي كشد . به خاطر اينكه مي ترسيديم ، متهم پسرم را بكشد تسليم خواسته آنها شديم . متهمان سپس ما را به محل خلوتي بردند و در آنجا راننده با موبايلش با يكي از دوستان خود تماس گرفت و موضوع را به او اطلاع داد كه ساعتي بعد سه پسر جوان ديگردر محل حاضر شدند . پنچ پسر جوان سپس با تهديد پسرم و كتك زدن او ما را مورد تجاوز قرار دادند و اموالمان را هم ربودند . »

نمي دانم با خواندن اين دو روايت به شما چه حالي دست داده است ، اما اين روزها صفحات حوادث روزنامه ها پر است از اين گونه مطالب ، از اين همه پستي در حق دختران اين سرزمين و اين همه سكوت و رضايت عجيب باز هم از دختران اين سرزمين . اين تعدي به حقوق دختران و سلب آرامش ، امنيت و حتي انسانيت آنها ، آنچنان در بخش هايي از جامعه ما نهادينه شده است كه گروهي به خود اجازه مي دهند دست به هر كاري بزنند و يقين داشته باشند هيچ صدايي بر نمي خيزد . دختران ما همچنان ساكتند .

داخلي - كلاس شماره ... قبل از حضور استاد :

بحث چند نفره دختران دانشجو بسيار داغ است ، آنها از دوست مشتركي سخن مي گويند كه در آستانه ازدواج است و به قول اين دختران تنگ نظري هاي همسرش او را با مشكل اساسي در نحوه لباس پوشيدم مواجه كرده است و اكنون دوستانش به خيال خود در دفاع از حقوق دوستشان سخنان آتشيني مي گويند و فرياد سر مي دهند ، وقتي به آنها سخن از حقوق بزرگتري مي گويي كه به تاراج رفته است و آنها به آن بي توجه ، تنها جوابي كه ميگيري لبخندي است كه گويا به ابلهي من زده مي شود . زيرا بحث آنها به اين دليل داغ بود و ارزش دفاع كردن داشت كه سخن از لباس بود و مد روز و انجام آن براي آنها از همه چيز واجب تر ، وگرنه كجاست دلي كه براي حيثيت هاي لكه دار شده نه تنها بلرزد كه برخيزد ؟

كنوانسيون بي سرانجام :

در سال 1979 ميلادي مهمترين سند بين المللي مربوط به مسائل زنان به نام كنوانسيون رفع تمام اشكال تبعيض عليه زنان در سازمان ملل متحد به تصويب رسيد . از آن زمان به بعد ، علي رغم عضويت اكثر كشورهاي دنيا در اين كنوانسيون و علي رغم تاكيد دبيركل سازمان ملل بر پيوستن دولت ايران به آن ، اين كنوانسيون هنوز در ايران مورده پذيرش قرار نگرفته است و مورد بحث فراواني است .

داخلي - اتوبوس دانشگاه :

تقريبا هيچ يك از دختران حاضر هيچ اطلاعي از اين منشور بين المللي ندارند ، تنها چند نفر نامي از آن شنيده اند - آن هم به طور اتفاقي - و جالب اين جاست كه هيچ علاقه اي نيز به دانستن اين جريان ندارند ، همان طور كه هيچ اهميتي به آنچه كه بر همجنسانشان مي گذرد نمي دهند و هيچ مهم نيست كه چه فرداهايي را بايد بگذرانند ، ميترا به صراحت مي گويد كه به اين بحث سياسي هيچ علاقه اي ندارد ، سمانه معتقد است كه با واكنش آنها باز هم هيچ چيز عوض نخواهد شد . الهام مي گويد كه براي او درسش از همه چيز مهمتر است ، و خيلي از آنها كه به سوالات من جواب هم نمي دهند ، شايد مهمترين مساله ذهنشان حرف نزدن بايك مرد نامحرم باشد !!

از مشهد تا خرامه

از تبعيض تا تجاوز

روايت اتفاق افتاده در مشهد را كه خوانديد ، حالا بخوانيد از روستايي در دورافتاده ترين نقاط استان فارس به نام خرامه : ›› رضوان دختر 23 ساله اي كه براي چراندن گاوميش ها به خارج از روستا مي رود توسط پسر عمه اش به قصد تجاوز مورده حمله قرار مي گيرد . اين حمله منجر به شكستگي گردن و در نهايت مرگ رضوان مي شود .‹‹

به راستي چرا در جامعه ما چنين اتفاقاتي مي افتد ؟ تفاوت ما با ديگران چيست ، كجاي كار عيب دارد ؟ به يقين تفاوت نه در مردان كه در دختران جامعه است كه حاضر هستند اين چنين تحت ظلم قرار بگيرند ولي در عوض اجازه يابند با آخرين مد روز بگردند ، حاضر هستند اين چنين حقوق خود را لگد مال شده ببينند ولي در عوض نام دانشجو را يدك بكشند ، حاضر هستند سال ها وقت خود را به درس خواندن بگذرانند ولي در نهايت منشي هاي بزك كرده مردان قدرت نشين باشند ، حاضر هستند انسانيت خود را فراموش كنند ولي لحظه اي فرياد نزنند .

به راستي تا كنون در اين دانشگاه ، در اين محيط علمي ، در اين كعبه آمال جوانان ، در اين مدرسه زندگي ، آيا كسي فريادي از دختري در اعتراض به ظلمي شنيده است ، آيا تا كنون دختران دانشگاه براي اين همه بي عدالتي گرد هم آمده اند ، آيا حتي يك بيانيه صادر كرده اند ، آيا توجه هيچ صاحب منصبي را به خود جلب كرده اند ، آيا هيچ صاحب قدرتي را به چالش كشيده اند . پاسخ تمام اين پرسش ها روشن است ، حضرت علي (ع) مي فرمايد : « براي به وجود آمدن ظلم دو نفر مسئولند ، يكي ظالم است و يكي آنكه ظلم را مي پذيرد . » و نه تنها ظلم كه فساد و انحراف و تبعيض و همه بيچارگي ها و شكست ها نيز به همكاري دو جانبه نيازمند است تا ايجاد شود ، در شكست يك جامعه ، تنها فاتح نيست كه شكست مي دهد ، جامعه نيز بايد شكست بخورد ، و امروز در شكست جامعه دختران ما ، اين خود آنها هستند كه اين شكست و ظلم را با آغوش باز پذيرفته اند ،و از آن راضي نيز مي باشند . امروز دختران دانشجوي ما مي توانند ساعت ها وقت صرف سخنان پيش پا افتاده اي كرده يا در گوشه خانه ها بمانند ولي لحظه اي به وظيفه الگو بودن خود فكر نكنند ، مي توانند چشم هاي خود را به روي همه تلخي هاي جامعه زنان ما ببندند ولي انتظار داشته باشند ، ما به جاي آنها فرياد بزنيم .

وقتي كه دختران دانشجو اهميتي را كه به خطوط چهره خود مي دهند به سرنوشت و جامعه خود ندهند ، تنها كاري كه مي توان براي اين عروسك هاي خاموش كرد ، افسوس خوردن به آينده اي است كه از حال امروز آنها بسيار سياه تر خواهد بود.

- دكتر علي احمدي رئيس جديد دانشگاه پيام نور در بدو ورود خود به دانشگاه نيشابور نشان داد كه در يك دولت ديني قبل از هر عملي بايد به فرايض احترام گذاشت به همين دليل مستقيم به همراه هيات دو نفره همراه خود براي تجديد وضو به اشتباه به دستشويي دختران رفت و سپس نماز جماعت سه نفره اي را با همكاران خود اقامه كرد تا بعد از آن به پاي صحبت دانشجويان بنشيند .

- دكتر علي احمدي در بازديدشان از نيشابور گويا وعده هايي را به دانشگاه پيام نور داده اند كه هدايتيان رئيس دانشگاه از سفرش به تهران براي كتبي كردن اين وعده ها خبر داد .البته از نوع وعده هاي ايشان خبري در دست نيست اما نكته اي در اين بين قابل ذكر است كه در سفر آقاي احمدي نژاد به همراه كابينه به خراسان جنوبي كه دكتر علي احمدي نيز همراه اين گروه بوده است چيزي در حدود يك ميليارد تومان به دانشگاه پيام نور بيرجند اختصاص داده شده است .

- در ديداري دكتر علي احمدي بعد از پرسش و پاسخ ايشان ، تعدادي از دانشجويان هيات موسس انجمن اسلامي دور ايشان را حلقه كرده و از دليل تاخير پرونده خود و سرانجام آن از ايشان سوال كردند كه ايشان جواب دقيقي به اين دانشجويان نداد كه بعد از پاسخ هاي ايشان عكس العمل يكي از دانشجويان هيات موسس را به همراه داشت اين دانشجو با لحني اعتراضي به ايشان يادآوري كرد كه ما اگر به دنبال انجمن حمايت از سكولاريزم بوديم زودتر به نتيجه مي رسيديم تا انجمن اسلامي . اين سخن دوست دانشجو موجب شد تا علي احمدي عملا اعتقاد خود را نسبت به تشكل ها بيان كرده و ذكر كند كه خيلي از همين انجمن هاي اسلامي نيز به دنبال همين كار ( ترويج سكولاريزم ) هستند با وجود چنين مديراني با اين سطح تفكر شايد اميد بستن به دريافت مجوز كاره بي هوده اي باشد .

- دكتر صالح مقدم رئيس منطقه 8 رفتني است . اين خبر را مي شد از دانشجويان فعال دانشگاه پيام نور مشهد شنيد . گويا دكتر علي احمدي از ايشان نيز خواسته اند كه استعفا بدهند تا نيروي جايگزين معرفي شود .كه البته حضور دكتر علي احمدي به همراه روساي دانشگاه هاي پيام نور بيرجند و فردوس و عدم همراهي دكتر صالح مقدم با اين تيم خود دليلي بر روابط شكراب في ما بين است . بايد نشست و ديد فكر دولت جديد دانشگاه پيام نور را به كجا خواهد برد .

- بر همه كمبود هاي دانشگاه كمبود برق را نيز اضافه كنيد . مشخص نيست سيستم برق كشي و تامين برق اين ساختمان تازه تاسيس به كدام شيوه مهندسي تهيه شده است كه با باران ، زياد سازكار نيست و از طرفي نيز گهگاه برق يكي از طبقات آن به كل قطع مي شود .

- اتاق روبروي بوفه دانشگاه سهم بسيج دانشجويي شد . اين اتاق كه در هواي سردپيش رو محل خوبي براي نشستن دانشجويان بودگويا با توافقي كه با هدايتيان رئيس دانشگاه انجام شده به بسيج واگذار شده است . معمولا بوفه و تريا ( خواب ديدي خير باشه ) از محل هاي پر خطر !! دانشجويي حساب مي شود كه البته اين اقدام پيش دستانه خيال خيلي ها راحت خواهد شد .

- دو بخاري يكي در طبقه پايين و ديگري در طبقه بالا كه در سالن نصب شده اند تنها سيستم گرمايي فعلي دانشگاه است . اين بخاري ها كه گازوئيل سوزند گويا از انبار مساجد گرفته شده اند . چنين سيستم حرارتي به قطع جوابگوي سرماي هوا در اين محيط نخواهد بود . از بخاري هاي نفتي ارسالي از سبزوار نيز خبري نيست . به نقل از آقاي علي احمدي دانشجو بايد صبر داشته باشد و اميد گويا چاره اي نيست و با بوي بد آن به اميد شوفاژ بايد ساخت .

- كانون فرهنگي هنري سفير سيمرغ در آستانه انحلال قرار گرفته است . اين كانون كه نزديك يك سال است كه فعاليت مي كند به علت اختلافات داخلي كه بين اعضاي اصلي آن رخ داده است ، فعلا فعاليتي ندارد .

- دكتر لشگري استاد با سابقه دانشگاه گويا علاقه اي به ادامه كار در نيشابور ندارد وي كه امسال كمتر در دانشگاه ديده مي شود( ما كه ايشان را هنوز نديده ايم ) درخواست انتقالي خود را به دانشگاه مشهد به دكتر علي احمدي داده است . وي تا پيش از اين به عنوان يكي از گزينه هاي رياست دانشگاه مطرح بود كه البته گويا خودشان قبول نكرده اند .لازم به ذكر است كه ايشان پيش از دوران رياست صادقي چند سالي را رئيس اين دانشگاه بوده اند .

- جلسه شوراي فرهنگي كي تشكيل خواهد شد ؟؟ هر برنامه اي كه از سوي دانشجويان قصد انجام داشته باشد بايد به تصويب اين شورا برسد اما هنوز بعد از دو ماه از شروع به كار رسمي دانشگاه اعضاي آن از سوي هدايتيان مشخص نشده اند و وعده تشكيل آن هر روز به عقب مي افتد . اعضاي اين شورا متشكل از رئيس ، مسئول امور فرهنگي دو نفر عضو هيات علمي و يكي از كارمندان دانشگاه و دو عضو دانشجويي است كه تا الان تنها اعضاي دانشجويي آن مشخص شده اند. آخرين خبر ها حاكي از اين قضيه بودكه فشار كاري بالا براي تشكيل اين شورا رئيس را وادار كرده است كه اين شورا را در سه شنبه همين هفته با اعضاي سابق آن برگزار كند .كه البته از برگزاري يا لغو آن تا كنون خبري در دست نيست .

دکتر علی احمدی در نیشابور

aftab-mag — Sat, 12 Nov 2005 17:03:21 GMT

دكترعلي احمدي رئيس دانشگاه پيام نور جمعه 20 آبان ديدار يك ساعت اي را از دانشگاه پيام نور نيشابور داشت ، كه قسمت اعظم آن را به صحبت با دانشجويان اين دانشگاه گذراند . البته دانشجويان يك ساعت قبل از ورود ايشان به دانشگاه از اين بازديد با خبر شدند كه موجب شد در آن فرصت كم تعداد كمي از دانشجويان با خبر شوند و بتوانند خودشان را به دانشگاه برسانند . اما با همان تعداد كم نيز جلسه پرشي و پاسخ مختصري با دكتر علي احمدي برگزار شد .

وي كه جاي دكتر ظهور رئيس با سابقه ( 18 سال رياست ) دانشگاه پيام نور را امسال گرفته بود ابتدا توضيحاتي را پيرامون دانشگاه و سياستهاي كلان آن بيان كرد و بعد به پرسش هاي دانشجويان پاسخ گفت .

خلاصه جلسه اين بود كه قرارنيست سياست هاي كلي دانشگاه تغيير كلي داشته باشد. دانشگاه پيام نور گويا تشكيل شده است براي اين كه نگذارد كسي پشت كنكور بماند .ايشان نيز با افتخار از افزايش جهشي تعداد رشته ها و دانشجويان مي گفت و وقتي دانشجويان از كمبود امكانات مي گفتند جواب مي داد كه بايد صبر داشت و اميد .

زماني كه يكي از دانشجويان دخالت نهاد هاي خارج از دانشگاه را در اين دانشگاه به ايشان تذكر مي داد آقاي دكتر به روابط پدر پسري اشاره مي كرد .( خدا به خير كند ).

خلاصه اين كه صحبت با ايشان براي دانشجويان مشخص كرد كه وزير راي نياورده تعاون كه سكاندار دانشگاه عظيم پيام نور شده است ترجيح مي دهد كه در جواب مشكلات دانشجويان بيشتر لبخند بزند .

وي همچنين از فسمتهاي مختلف ساختمان بازديد كرد و خيلي سريع راهي مشهد شد تا ديداري با دانشجويان مشهدي نيز داشته باشد . البته خيلي بعيد به نظر مي رسد كه ايشان در جواب دانشجويان مشهدي نيز بتواند اين چنين راحت بخندد.

آفتاب 4

aftab-mag — Sat, 12 Nov 2005 16:59:56 GMT

- دانشگاه فعلا در ايده آل ترين حالت خود به سر مي برد علاوه بر نماينده كميته انظباطي كه هنوز مشخص نشده است ( عزيزي نماينده سابق كميته انظباطي بود ) دانشگاه فعلا مسئول فرهنگي نيز ندارد. فريور مسئول فرهنگي سابق دانشگاه گفت :» فعلا مسئول فرهنگي نيست و به دستور شفاهي محمدي- مسئول آموزش- بايد به آموزش بروم و كمك كارشناس شوم .« جدا از بحث كمك كارشناسي كه احتمالا پست جديدي در آموزش دانشگاه است بايد منتظر بود تا ديد چه كساني جاي اين مسئوليت هاي خالي را پر خواهند كرد .

- همان طور كه مطلعيد آموزش به ساختمان جاده باغرود منتقل شده است در حالي كه هنوز امور مالي و اداري و همچنين دبيرخانه در ساختمان قبلي در شهرك بهداري واقع است و به احتمال زياد تا پايان ترم جاري وضعيت به همين منوال باقي خواهد ماند. حال تصور كنيد كه براي انجام يك كار مختصر اداري چه مسيري را بايد طي كرد !! .مثلا براي گرفتن يك تاييده تحصيلي كه قبلا كمتر از يك ربع ساعت انجام مي شد .اكنون بايد اول خود را به كيلومتر 7 جاده باغرود رساند ، فرم مورد نظر را پر كرد و بعد به ساختمان شهرك بهداري برگشت تا ان را در دبيرخانه ثبت كرد . خدا بخير كند .

- آرام آرام سردي هوا محسوس مي شود و مشكل سيستم گرمايي دانشگاه خودش را نشان مي دهد . به شوفاژ خانه كه نبايد تا يكي دو ماه آينده دل بست زيرا هنوز فضاي فيزيكي آن به كامل نشده است . البته از زبان تعدادي از كارمندان دانشگاه شنيده مي شود كه قرار است تعدادي بخاري نفتي از سبزوار آورده شود تا دوباره دانشجويان با اين بخاري هاي دوست داشتني ديداري تازه كنند . با اين وضعيت فعلي كه نه از بخاري خبري هست و نه از شوفاژ بهتر همان است كه مانند سايرين گوشه اي دنج در محوطه ساختمان را براي خودتان و خودمان دست و پا كنيم .

- نم پس دادن يكي از كلاس هاي دانشگاه كه حتي چند ماه نيز از افتتاح آن نمي گذرد جالب توجه است يكي از كلاس ها كه متاسفانه زير دست شويي برادران واقع است !! به طرز غير منتظره اي نم پس داده است كه نشان از ايراد ساختماني دارد . واقعا جا دارد در اينجا از پيمانكار دانشگاه تشكر كرد كه بعد از اين همه مدت چنين شاهكاري را خلق كرده است .

- مظلومي نژاد از كاركنان دانشگاه در صحبتي كه با تعدادي از دانشجويان داشته است خبر داده كه بعضي از دانشجويان كه البته ايشان از لفظ خائن !!! نسبت به اين دانشجويان استفاده مي كرد در هفته هاي گذشته اقدام به بستن شير منبع آب دانشگاه كرده اند و البته خودتان خوب مي دانيد كه چنين عملي چه فاجعه اي به بار خواهد آورد و آب سرويس هاي دانشگاه به كل قطع خواهد شد . به همين دلي ايشان مامور شده بودند كه در آن زمان هر 20 دقيقه يك بار اين شير فلكه حياتي را چك كند تا جلوي خرابكاري دانشجويان خائن گرفته شود . شنيدني است كه فريور مسئول سابق امور فرهنگي دانشگاه نيز بعد از اعتراض دانشجويان نسبت به قطع آب سرويس ها در اقدامي ضربتي برگه اي را به اين مضمون كه » دستشويي ها خراب است « را پشت در دستشويي ها چسبانده اند تا خيال خود و ديگران را يكجا راحت كند !!.

- هدايتيان در مصاحبه اي كه اين شماره نشريه خواهيد خواند و يا احتمالا خوانده ايد از دلسردي كارمندان دانشگاه خبر داده بود البته اين دلسردي را با چند دقيقه صحبت كردن با اين افراد متوجه خواهيد شد تقريبا همه به نحوي از وضعيت ناراضي هستند تعدادي از كارمندان گويا از انتخاب هدايتيان به اين سمت راضي نيستند و آرام در گوشت زمزمه مي كنند كه رئيس جديد از خودش استقلال ندارد و دنباله رو اين و آن است و بعضي از جدا كردن بخش هاي اداري مي نالند و اين كه مجبورند هر روز صبح اين همه راه را تا كيلومتر 7 جاده باغرود بدون هيچ سرويس مخصوصي طي كنند . گويا هدايتيان رئيس جديد دوران سختي را پيش رو دارد.

- مسئولان دانشگاه همچنان دنبالند كه مراسم معارفه را براي دانشجويان جديد كه احتمالا تا الان در زمينه مسايل دانشگاه خبره شده اند ، برگزار كنند . در صحبتي كه با هدايتيان داشتيم وي گفت هر چند كه كمي !!! دير شده است اما به آقاي عزيزي گفته ام كه در يكي دو هفته آينده حتما اين مراسم را براي دانشجويان ورودي جديد برگزار كند .

- هدايتيان روز يك شنبه همين هفته براي انجام مصاحبه و گرفتن حكم سرپرستي خود نزد آقاي دكتر علي احمدي رئيس جديد پيام نور رفت وي همچنين قرار است در اين سفربا نمايندگان مجلس آقايان مظفري و سبحاني نيا نيز ديدارهايي داشته باشد تا شايد بتواند براي مشكلات ريز و درشت دانشگاه كمك مالي دريافت كند. تا زمان تنظيم اين خبر نتيجه اي از اين سفر در دست نيست .

- با توجه به اينكه هر كسي كه از راه مي رسد براي خودش جلسات گروهي راه مي اندازد و پيرامون موضوعات ريز و درشت بر سر و كله هم مي زننند . نشريه آفتاب نيز براي اينكه از اين قافله عقب نماند جلسه هم انديشي و بحث آزاد خود را با موضوعات صنفي و سياسي چهارشنبه هفته قبل برگزار كرد . البته دوستاني كه در آن جلسه حضور داشته اند گفته اند كه در آنجا از هر چيزي صحبت شده است غير از موضوع جلسه .والا ما كه بي تقصيريم بايد يقه مدير مسئول را گرفت !!

- دانشجويان بسيجي در چند هفته قبل تعدادي از دانشجويان را به افطاري دعوت كردند و با يك قيمه پلو حسابي از اين افراد پذيرايي كردند تا دانشگاه در اين ماه رمضاني حداقل يك افطاري رسمي برگزار كرده باشد . البته از آمار افطاري هاي غير رسمي كه تك و توك خبر آنها مي رسيد اطلاعي در دست نيست .اما باز نيز فقط به اين خاطر كه بچه هاي آفتاب دعوت شده بودند بايد خدا را شاكر بود و از زحمت اين دوستان تشكر كرد .

- صادقي رئيس سابقgood bye party تشكيل داد تا براي آخرين بار از كارمندان چندين ساله اش خداحافظي كرده و براي ادامه تحصيل به هندوستان سفر كند اين مراسم دوشنبه شب در مهمانسراي جهانگردي نيشابور با حضور كارمندان و خانواده هاي ايشان برگزار شد. ما كه نبوديم تا برايتان از كيفيت مراسم بگوييم اما نبايد به اين دوستان در آن شب بد گذشته باشد .

تكذيبيه : در شماره 3 نشريه آفتاب و در همين ستون مطلبي درج شد مبني بر اينكه ساختمان خوابگاه غزالي متعلق به خواهر يكي از كارمندان دانشگاه است . اين خبر تكذيب شده و علت اشتباه خبرنگار ما نيز ، نزديكي محل خوابگاه با ملك مورد نظر بوده است كه از خوانندگان عزيز پوزش مي خواهيم .

از شكوه تا شِكوه ؛ از ديروز تا امروز

اين چنين بود

از هميشه ... تا به اينك

-انتهاي هنوز -

...........

زنداني همه زمان هايم

خاموش ترين ستاره

با ديده از ابرهاي ستم

در برگابرگ سوخته تاريخ مذكر

ديروز هوا طعم سيب سرخ شعور را به آدم چشانيد و او را از بهشت آرامش سياهش رهانيد ، اما امروز آدم ها انديشه و شعور حواها را به بند مي كشد ، ديروز ، مريم براي اثبات معصوميتش ، روزه سكوت گفت ، اما امروز تا از معصوميت هاي كه بر باد رفته است ، شكوه مي كني ، بر لبانت مهر سكوت مي زنند . ديروز هاجر براي اثبات حقانيتش هجرت كرد ، اما امروز تا مي خواهي از حقت سخن براني ، به گوشه انزوا و تاريكي هجرتت مي دهند. ديروز آسيه در برابر فرعون قد علم كرد و بهشتي شد اما امروز اگر ، جز آنچه كه بر تو ديكته مي شود ، انجام دهي ، پتك هنجار و سنت و ... را بر فرق سرت مي كوبند و آتش جهنم را بر تو واجب ميشمارند .

ديروز مادران عيلامي مان صنعت را به دست گرفتند و نام زن بر آنها نهاده شد ؛ زن به معناي زندگي و نشاط و زن مطلع خورشيد بود و آغاز حيات . اما امروز زن با تاريكي ، با سركوب احساسات ، با تحقيرهاي گاه و بيگاه زمانه اش ، رابطه اي تنگاتنگ دارد .

با من بگو ، در كجاي نگارش تاريخ مذكربود كه سرنوشت تلخ زن امروز رقم خورد ؟

آنجا كه آدم ، سيب سرخ را بر سر حوا كوبيد و كاسه ، كوزه رانده شدن از بهشت بي خبري اش را بر فرق احساس حوا شكست . يا آنجا كه هاجر ، نوزاد در بغل بي هيچ توشه و ياوري ، راه صحرا را در پيش گرفت ، تا پيش از اين تحقير نشود يا آنجا كه مريم به خطر مرد نبودنش به دير راه ندادند و در خفا تيرها را تيز مي كردند تا روزي زخم تهمت و بتهان بر روح خسته از رنج تبعيض اش بزنند . نكند آنجا بود كه آسيه را به جرم طغيان در برابر استبداد زنده زنده در آتش خشم فرعون سوزاندند.

با من بگو چرا ديگر صداي دست هاي زنانه اي كه پتك بر آهن گداخته مي كوبيد و طلا ذوب مي كرد و نقش عشق را مي زد نمي آيد؟ با من بگو چرا ديگر از زنان عيلامي مان نسلي باقي نمانده تا او را در هنگامه مرگ رو به شرق- آنجا كه خورسيد طلوع مي كند و حيات آغاز مي شود - در خاك مدفونش كنند .

چرا امروز همگان تخت جمشيد را به عنوان نماد و شكوه تمدن ايرانيان مي شناسند بي آنكه بدانند دستان هنرمند چه كساني اين زيبايي را بر تاريخ نقش زده ؟ چرا امروز به جايي رسيده ايم كه بايد براي دستيابي به تساوي حقوق و تن ندادن به بيگاري هاي متداول؛ امروز به دنبال راهكار باشيم ؟

ما بردگان قساوت هنجارهاي باطل نيكان خود شده ايم و امروز بهاي سكوت و گردن نهادن هاي ديروز را مي پردازيم تا فردا چه شود ............ با خود مي انديشم ديروز گذشت امروز هم مي گذرد اما فردا . فردا چگونه خواهد گذشت يا بايد بگذرد . بي شك امروز من زخم خورده ديروز است و فردا زائيده امروز اما هنوز دير نشده هنوز در امروز فرصتي باقيست تا فردا در شكوه و آرامش متولد شود ، ببالد ، و ثمره دهد و ديگر شِكوه اي در دل نماند.

يكي از مشكلات بزرگ جوامع امروزي، ارائه تعابيري ناروا و موهوم از » زن « كه مهمترين ركن تاثير گذار هر جامعه است مي باشد . ناديده انگاشتن زن در اجتماع از يك سو و اغراق هاي اجتماعي حكومتي و سوء استفاده هاي ابزاري از زنان از سوي ديگر هر دو به يك اندازه مخرب و رنج آور است .

به واقع جايگاه راستين زن امروزي در جامعه كجاست ؟ آيا زنان در بدو ورود به اجتماع مي توانند نقش و سهم واقعي خود را در اجتماع به دست آورند ؟

براستي دليل عدم موفقيت زنان در رسيدن به حقوق حقه آنها در اجتماع تنها جامعه تك صدايي مردان سنت گرا است ؟

آيا نهادينه نشدن خواستن ، براي رسيدن به هدف و پذيرش سايه بودن و در حاشيه گام برداشتن از سوي اكثريت زنان ، در وضعيت نامناسب زنان در جامعه فعلي بي تاثير بوده است ؟

بي شك يكي از ورودي هاي اصلي زنان به اجتماع ، دانشگاه است . آيا تعاليمي كه در دانشگاه ها موجود است - اگر باشد - براي ارتقاء آگاهي دختران دانشجو كافي است ؟ سهم ما از اين آگاهي چقدر است ؟

مگر همين نا آگاهي كذايي نبود كه موجب سوء استفاده مردان پست نگر متحجر و در پي آن منجر به تحريف ، حذف و سانسور تاريخي حضور زنان شد . متاسفانه رد پاي اين گسل بزرگ تاريخي تا به امروز هم كشيده شده است .در جامعه اي كه ، نيمي از پيكره آن را زنان تشكيل داده اند ، تنها 3 درصد نمايندگان مجلس را زنان تشكيل مي دهند . سهم زنان ايران در فعاليت اقتصادي خارج از خانواده تنها 27/6 درصد است و حتي از يك كشور سطح پايين عربي هم پايين تر است . در اين ميان بيشترين ايرادات بر قشر دانشجو وارد است كه كمترين سهم را در توجه به حقوق زنان و ارتقائ سطح فرهنگ جامعه در مساله زنان دارد - يادمان نرود كه در حال حاضر بيشترين درصد دانشجويان را دختران تشكيل مي دهند .

سخن گفتن از حقوق زن در كشور ما ، هميشه امري دشوار و پرهزينه بوده است . دفاع از حقوق زن ، بويژه در جوامعي چون جوامع ما ، نيازمند نوعي شهامت و از خود گذشتگي اخلاقي است ، كسي كه به مساله زن مي پردازد ، پاي در آفاق ممنوعه مي گذارد و خود را در مظان اتهامي چون مخالفت با اصول اخلاقي جامعه و گرايش به مكتب فيمينيسم قرار مي دهد. در مظان اتهام سودجوياني كه با استفاده از نا آگاهي جامعه به سراغ سوء تعبيرها مي روند ، فيمينيسم را جنبش مرد ستيزي معنا مي كنند و اصول وجودي فيمينيسم كه » آگاهي مبتني بر جنسيت « است را منكر مي شوند .

معناي واقعي فيمينيست تلاش براي عبور از مرزهايي است كه طبيعت و اجتماع براي زن تعيين نموده . فيمينيست يعني هويت يابي و زايش ارزش هاي نو ؛ ارزش هايي كه زن ناگزير نباشد در قالب هاي مردانه هويت پيدا كند و مجبور به پذيرش واژه هايي چون جنسيت ، مادري ، زنانگي كه از نگاه مردسالانه تعريف شده است ، بشود . از نظر فيمينيسم ، » مرد آن مدلي نيست كه زن بايد خود را با آن تطبيق دهد ، زن نبايد در رابطه با مرد سنجيده شود و در واقع زن با حفظ هويت مستقل و متفاوت خود ، بايد به دنبال برابري با مردان باشد . فيمينيست نه تنها به معناي مبارزه با مرد به عنوان يك سركوبگر نيست بلكه به دنبال تعامل با مردان و تعادلي پاياپاي بين مناسبات زنان و مردان است و اين امر ممكن نيست مگر با همبستگي و ارتباط زنان و تلاش براي آزاد كردن احساسات زنانه ، كه در دنياي يك بعدي مردانه بلوكه شده است و تغيير اصلاح قوانين تبعيض آميز بر ضد زنان و تغيير نگرش هاي سنتي و تاريخي جامعه . كما اينكه در شرايط خاص امروز ، قانون گذار ما ، هيچ تغيير بنياديني در قوانين تبعيض آميز بر ضد زنان را بر نمي تابد ، اما اين زنان هستند كه بايد با ارتقاء سطح دانش و آگاهي خود به پيگيري حقوق و مطالباتشان بر خيزند و خواستار اصلاح قوانين شوند تا نگرش هاي سنتي و تاريخي جامعه مان نسبت به زن را تغيير دهند .

و در آخر بدانيد و بدانيم زنداني ستم ديده اي كه مي تواند ديوارهاي زندانش را ويران سازد و اين كار را نمي كند ، ترسو است و بدانيد و بدانيم كسي كه آتش روح خود را با دستان خويش فرو نشاند به خدايي كه آن را افروخته ، كافر شده است .

آفتاب 4 منتشر شد .

aftab-mag — Sat, 12 Nov 2005 09:33:18 GMT

تاخير بسيار طولاني منطقه 8 در انتخاب رياست دانشگاه پيام نور نيشابور ، همه رامشتاق كرد تا سرانجام اين ترديدها و مشورت ها را ببينند . اين اشتياق وقتي پررنگ تر مي شد كه رئيس جديد بايد ميراث چندين ساله رئيس قدرتمند قبلي را تحويل مي گرفت ميراثي كه به قول صادقي ( رئيس پيشين ) بزرگترين ثمره دوران مديريت وي بود . دوراني كه فراز و نشيب هاي بسياري داشت ، اختلافات دامنه دار و شديد صادقي با مسئولان مختلف در سطح شهرستان گرفته تا رابطه پر تنش و سر شار از سوء تفاهم وي با دانشجويان گوناگون كه سرانجام با تحصني ختم شد كه به نوبه خود در سطح شهرستان تازگي داشت . دوراني كه سرانجام با عزيمت صادقي به هندوستان به پايان رسيد و پس از چند ماه تاخير مهدي هدايتيان فوق ليسانس حسابداري از دانشگاه علامه طباطبايي ، مدير سابق آموزش در همين دانشگاه و عضو هيات علمي با قبول اين سمت خود را در برابر آزموني سخت قرار داد . سخت از اين جهت كه به قول خود وي بسياري از مشكلات اين دانشگاه نه در شيوه مديريت كه در ساختار مديريت ريشه دارد و اين همان چيزي است كه اكثر اوقات دانشجويان از آن قافلند .

هدايتيان در اولين ماه هاي رياست خود بر دانشگاه روبروي ما نشست و پاسخگوي سوالاتي شد تا جواب هاي وي ملاكي باشد براي سنجش وي در آينده . جواب هايي كه در بسياري از موارد به طرز خيره كننده اي محافظه كارانه است و سرشار از احتياط . هر چند كه اين روزها محافظه كاري در اين كشور بسيار خريدار دارد و متاعي است گرانبها .

-اگر انتخاب با شما باشد تمايل داريد استاد دانشگاه باشيد يا مدير ؟

من در سال هاي پايان تحصيلات مدير مالي چند شركت در تهران بودم ، ولي متاسفانه به دليل شرايط حاكم بر جامعه ، من اطلاعات حسابداري را كه آموخته بودم ، در عمل نمي توانستم اجرا كنم ، مثلا بايد با بانك ها به يك شكلي كنار مي آمديم تا بتوانيم وام بگيريم و مسائلي از اين قبيل و همين موجب شد كه جذب دانشگاه شدم كه حوزه علمي مورد علاقه ام بود ، هر چند كه حقوق من يك چهارم آن چيزي شد كه در تهران به من پرداخت مي شد .

- اما در دانشگاه هم كه شما بيشتر از اين كه استاد باشيد يك مدير بوديد ؟

بله ، متاسفانه در دانشگاه نيز من بر خلاف ميلم دچار گرفتاري هاي مسئوليت هاي اجرايي شدم به طور مثال 2 سال در همين دانشگاه به عنوان مدير آموزش فعاليت كردم كه كار بسيار سختي بود .

- دانشجويان نيز از آن دو سال به خوبي ياد نمي كنند ؟

مشكل از سيستم حاكم بر پيام نور بود ، در شروع مسئوليت اينجا دو رشته وجود داشت كه در فاصله بسيار كوتاهي رشته ها به سرعت افزايش يافتند ، بدون اينكه پرسنل و كادر آموزشي تفاوتي كند ، به همين دليل مسئوليتي كه من قبول كرده بودم واقعا سنگين بود و ناگفته نماند كه مديريت آموزش هيچ مزيت مالي و يا هيچ حقي براي من نداشت ، فقط يك مسئوليت اضافي بود كه من قبول كردم تا كارهاي دانشگاه بچرخد . در هر صورت من در مرحله اول ترجيح مي دهم كه به همان كار علمي و تدريس بپردازم مگر اينكه شرايط جامعه و شرايط موجود بر دانشگاه اقتضاء كند كه من احساس مسئوليت كنم .

- يعني الان هم شرايط جامعه شما را مجبور كرده است ؟

تقريبا در چنين حالتي بود ، فشار زياد آقاي صالح مقدم و در نهايت تهديد ايشان كه اگر شما قبول نكنيد ما از آموزش وپرورش يك نفر را خواهيم آورد باعث شد كه من احساس كردم كه سرانجام يك نفر بايد اين مسئوليت را قبول كند .

- در حال حاضر سمت دقيق شما در دانشگاه چيست ؟

در حال حاضر من به عنوان مسئول امور اجرايي دانشگاه مشغول فعاليت هستم ، زيرا احكام سرپرستان مراكز بايد توسط رياست دانشگاه پيام نور كشور در تهران امضاء شود كه هفته آينده من قرار مصاحبه دارم كه اگر مورد تاييد علي احمدي قرار بگيرم حكم سرپرستي براي من صادر خواهد شد و اگر مورد پذيرش قرار نگيرم اين ابراز لطفي است كه خدا در حق من خواهد كرد و از اين بار مسئوليت رهايي پيدا مي كنم .

- از زماني كه مسئوليت قبول كرديد آيا نقطه ضعف خاصي را در اين دانشگاه مشاهده كرده ايد ؟

مهمترين مورد ، ضعف فضاي آموزشي و مشكلاتي است كه ساختمان جاده باغرود دارد ، به عنوان مثال در شروع كارم اين ساختمان از بديهي ترين امكانات برخوردار نبود كه خوشبختانه با تلاش هايي كه انجام شد، مشكلات تا حدودي برطرف شد و ما توانستيم كلاس هاي آموزشي را آنجا داير كنيم كه البته مشكلات آنجا بسيار بيشتر است كه اميدوارم در آينده حل شود. مورد ديگر كه در شروع كار احساس كردم اين بود كه بعضي از پرسنل اداري و آموزشي دچار يك حالت دلسردي شده اند كه اين مورد بايد ريشه يابي شود ، هر چند ممكن است به دليل شرايط كاري در اين دانشگاه باشد كه حقوق و مزاياي كمي دارد ولي اين ها از نظر من قابل قبول نيست ، كسي كه آمده و در اين محيط استخدام شده ، بايد شرايط را بپذيرد و با حداكثر تلاش كار كند .

- رياست قبلي ( آقاي صادقي ) برنامه كاري خود را افزايش رشته ها و دانشجوها مي دانست و آن را رسما اعلام مي كرد در حال حاضر آيا شما هم همان شيوه را ادامه مي دهيد ؟

من فكر مي كنم كه بايد شرايط بر عكس شود ، يعني از اين پس بايد به تامين فضاي فيزيكي و امكانات توجه بيشتري شود ، زيرا تا كنون هم به اعضاي هيات علمي و هم به دانشجويان ظلم شده است ، البته قرار نيست كه توسعه رشته ها را كنار بگذاريم ولي بايد بيشتر به توسعه فضا و امكانات آموزشي بپردازيم تا نواقص برطرف شود . در حال حاضر من نظرم عكس آن چيزي است كه آقاي صادقي در پيش گرفته بودند به خاطر جلوگيري از ادامه ظلمي كه به دانشجويان شده است .

- در حال حاضر وضعيت را در ساختمان جديد چگونه مي بينيد ؟

موضوعي كه مرا نگران كرده شرايطي است كه بر آنجا حاكم است .عدم كنترل ورود و خروج دانشجويان با توجه به اينكه هيچ حصاري وجود ندارد و ما نمي توانيم هيچ نگهباني داشته باشيم .اين ها مشكلاتي است كه من منتقل كرده ام به مسئولان شهر كه در جريان باشند و يك فكري براي دانشگاه بردارند ، در شرايط فعلي كه بودجه اي براي حصار كشي در اختيار نيست ، البته نمايندگان مجلس قول مساعدت داده اند ولي در حال حاضر شرايط خيلي قابل اعتماد و اطمينان نيست .

- به نظر شما امنيت لازم در آن مكان فراهم شده است ؟

اتفاقا اين موضوع خيلي ذهن من را مشغول كرده است به طوري كه شب ها نمي توانم راحت بخوابم ، به همين منظور نامه هاي مختلفي به مسئولان شهرستان نوشته ام و از آنها تقاضاي كمك كرده ام تا براي تامين امنيت اين ساختمان چاره اي بيانديشند .

- برنامه شما براي ساختمان اداري فعلي چيست ؟

با توجه به اينكه يكي از مشكلات بزرگ ما در جذب اساتيد مجرب ، نداشتن مكان استراحت و پذيرايي از آنها است ، طبقه بالاي ساختمان اداري را استادسرا خواهيم كرد و اگر بقيه پرسنل نيز به ساختمان اصلي منتقل شوند ، آنگاه بايد فكري براي طبقه اول ساختمان اداري نيزكه خالي خواهد شد بكنيم .

- آيا دانشجويان نيز مي توانند از فضاهاي ساختمان اداري براي كاربردهاي مختلف استفاده كنند ؟

قرار است سالن آموزش قديم به سالن جلسات تبديل شود و ميز كنفرانسي نيز براي آن تهيه خواهد شد تا جلسات مختلف در آن برگزار شود كه ممكن است ، دانشجويان ،اعضاي هيات علمي و يا پرسنل از آن استفاده كنند .

- براي جذب اساتيد مجرب چه برنامه اي داريد ؟

همان طور كه گفتم به دليل اهميت اين مورد ، اولين اقدام ما اختصاص يك طبقه كامل از ساختمان قديم اداري به استاد سرا و هيات علمي مي باشد كه مي تواند تاثير مثبت علمي فرهنگي بر دانشگاه بگذارد .

- و مشكل عدم وجود كارشناس رشته متخصص را چگونه حل مي كنيد ؟

ما در حال حاضر هيچ چاره اي نداريم ، به دليل كسري بودجه و مشكلات خاصي كه دانشگاه پيام نور با آن مواجه است حتي با اينكه مجوز حضور يك نگهبان براي ساختمان اصلي از قبل صادر شده است ولي هنوز نيروي به ما معرفي نشده است چه برسد به كارشناس رشته ، در هر صورت اين مورد بايد پيگيري شود و نامه نگاري نيز خواهد شد تا در آينده براي كارشناس رشته و كاركنان ديگر كه مورد نياز است نيرو معرفي كنند .

- به نظر مي رسد كه فعاليت هاي جانبي دانشجويان پيام نور كمتر از دانشگاه هاي ديگر است ، شما چه نظري داريد ؟

من تصور مي كنم كه بر خلاف شرايطي كه بر دانشجويان پيام نور حاكم است و آنها ظاهرا ساعات كمتري را در دانشگاه حضور دارند ولي خوشبختانه دانشجويان پيام نور بسيار فعال تر از دانشگاه هاي ديگر شهرستان هستند .

- آيا برنامه اي براي ارتباط مستمر با دانشجويان داريد؟

من از بدو شروع فعاليتم در محيط دانشجويي بودم و معمولا در اتاقم براي هر كسي كه مراجعه كند باز است ، و در آينده هم كه يك مقدار معضلات ساختمان بر طرف شود ، مي شود با خيال آسوده تر جلساتي گذاشت و من در خدمت دانشجويان باشم .

- يعني كسي مي تواند به طور مستقيم و شفاف از شما انتقاد كند ؟

به طور حتم . تا انتقادي مطرح نشود مشكلي برطرف نخواهد شد ، من به جاي تشكر و تشويق ، پذيراي انتقادات هستم .

- رياست قبلي عقيده داشت كه چون دانشگاه در حال توسعه است .نشريات بهتر است به جاي انتقاد كردن ، پشتيبان مدير باشند .در حال حاضر برخورد شما با نشريات منتقد و يا به قولي هميشه منتقد چيست ؟

من معتقدم اگر انتقادي از طرف هر نشريه اي يا فرد ديگري مطرح شود ، مسلما باعث پيشرفت و رشد دانشگاه خواهد شد و به رفع مشكلات مي انجامد ، البته در صورتي كه اين انتقادها بر اساس غرض شخصي نباشد و منطقي و قابل قبول باشد .

- چه برنامه حمايتي براي رشد نشريات دانشجويي داريد ؟

كارها مربوط مي شود به ضوابط و بخش نامه هاي سازمان و منطقه كه در اختيار ما قرار مي دهند و در اين مورد ، بيشتر خود دانشجويان بايد پيگير باشند .

- نشريات مشكل مالي دارند و طبق ضوابط منطقه ، دانشگاه موظف است كه هر نشريه داراي مجوز را در تيراژ حداقل 50 نسخه منتشر كند ، ولي در اينجا اين كار را منوط كرده اند به بازبيني نشريه ، قبل از انتشار و حتي درخواست تغيير بعضي مطالب ، يعني سانسور اجباري كه باعث شده است نشريات مستقل و منتقد با هزينه شخصي اقدام به انتشار نشريه كنند . آيا اين روال غير قانوني ادامه خواهد داشت ؟

به يقين اگر ضوابط و مقرراتي باشد ، ما تابع آن خواهيم بود و من الان در جريان آن نيستم و اگر اينگونه باشد كه شما گفتيد ، ما طبق آن عمل خواهيم كرد .

- چرا در ساختار پيام نور كميته انظباطي اينقدر مبهم است ؟ مسئول كميته انظباطي چرا براي دانشجويان مشخص نيست؟

خيلي از پست ها الان مشخص نشده است و از جمله اعضاي كميته انظباطي كه من بايد اين ها را تاييد كنم و اين نياز به يك مقدار مطالعه و تحقيق دارد . خيلي از همكاران عجله دارند كه ما سريع ابلاغ بزنيم ولي من عقيده دارم كه اين كار بايد با مطالعه بيشتر و فرصت زيادتري انجام شود .

- دوره قبل آقاي عزيزي نماينده كميته انظباطي بود آيا اين دوره هم اين گونه خواهد شد؟

من هنوز هيچ تصميم قطعي نگرفته ام .

- نقش رياست دانشگاه در كميته انظباطي چيست ؟

در كليه اين كميته ها ، نقش نظارت را دارد ، بالاخره بايد يك شورايي تشكيل شود و رياست بر آن نظارت كند و در نهايت نظر اكثريت را ابلاغ كند .

- آقاي رئيس به صراحت بگوييد كه در شرايط فعلي، در ميان كاركنان دانشگاه ، چه افرادي حق دارند درباره مسائل مختلف به دانشجويان تذكر دهند يا برخورد كنند؟

تذكر دوستانه و بر اساس مسئوليت هاي شخصي و وجداني كه ممكن است براي هر كسي پيش بيايد .ولي به صورت رسمي من به هيچ كس هيچ مجوزي نداده ام كه به دانشجو تذكر دهد ، در هر زمينه اي كه باشد .

- اگر مسئول كميته انظباطي مشخص شود آيا چنين حقي دارد ؟

با توجه به دستورالعمل مشخص شده مي تواند تذكر دهد ، ابتدا شفاهي و بعد كتبي ، ولي اينكه كار به مشاجره بكشد و بر خورد فيزيكي در حوزه مسئوليت وي نيست .

- نظر شخصي شما درباره سطح روابط دختر و پسر در وضعيت حاضر دانشگاه چيست ؟

موضوع اصلي اين است كه بايد فرهنگ بومي و اعتقادات مذهبي مردم شهرستان ، توسط مخصوصا دانشجويان غير بومي ناديده گرفته نشود ، ممكن است خيلي از رفتارها از نظر دانشجويان ايرادي نداشته باشد ، ولي ترويج آن در سطح شهرستان و دانشجويان بومي مي تواند مشكلاتي را به وجود بياورد ، در هر صورت خوشبختانه در سطح دانشگاه پيام نور من فكر مي كنم كه اين روابط خيلي سالم تر مانده است نسبت به دانشگاه هاي ديگر شهرستان .

- آيا به صرف ظاهر دانشجويان ، مسئولان دانشگاه مي توانند با آنها برخورد كنند ؟

به طور حتم اگر خلاف عرف و شرع رخ دهد و بر رفتار اجتماعي دانشجويان ديگر تاثير بگذارد حتما بايستي تذكر داده شود .

- و اين تذكر را چه كسي مي تواند بدهد ؟

قبلا هم عرض كردم كه هيچ كارمندي مجوز اين كار را ندارد و فعلا خودم شخصا اين كار را انجام خواهم داد .

- رابطه سياست و دانشگاه را چگونه مي بينيد ؟

نظر شخصي من اين است كه دانشگاه يك محيط علمي است و من فكر مي كنم كه دانشجويان هر چه كمتر وارد مسايل سياسي شوند خيلي سريع تر مي توانند دوران تحصيل را تمام كنند و به هدف خود از ورود به دانشگاه دست يابند .

-وضعيت فعلي دانشگاه را در مورد مسايل سياسي چگونه مي بينيد ؟

در مقايسه با ساير دانشگاه هاي شهر ، من فكر مي كنم كه از لحاظ سياسي دانشجويان پيام نور برتري داشته باشند كه اگر رفتارهاي سياسي آنها در جهت ارتقاء سطح علمي و فرهنگي دانشگاه باشد و به رفع مشكلات بي انجامد يك مزيت است ولي اگر از كانال هاي خاصي هدايت شود يك عيب است .

- با اين توضيحات آيا شما بسيج را يك تشكل واقعا دانشجويي مي دانيد ؟

بسيج به عنوان يك تشكل يك سري ضوابط و مقررات و حتي بودجه دارد كه در چارچوب آن مي تواند فعاليت كند .

- آيا معتقد نيستيد كه بسيج از خارج از دانشگاه هدايت مي شود و افكار بيرون را در درون دانشگاه اعمال مي كند ؟

خوب بسيج زير مجموعه نيروي مقاومت بسيج سپاه است و با آنها ارتباط دارد و مسلما آنها يك شرح وظايفي دارند كه همان شرح وظايف را از بسيج دانشجويي نيز مي خواهند.بالاخره هر زير مجموعه اي تابع مقامات بالاتر خودش است .

- با توجه به اينكه گفتيد دانشجويان سياسي بايد مستقل باشند ،آيا بسيج را به لحاظ سياسي و فكري مستقل مي دانيد ؟

من خودم يك زمان رئيس بسيج دانشجويي بودم و چندين سال فعاليت هاي مختلف علمي و فرهنگي انجام مي داديم كه مي توانستند بسيار مفيد باشند ، حال اينكه از بيرون كنترل مي شود عرض كردم كه در چارچوب ضوابط و مقررات خودشان است . من الان متوجه نمي شوم كه منظور شما از كنترل چيست؟

- منظور اين است كه آيا از لحاظ فكري و سياسي خط دهي نمي شوند ؟

نمي شود اظهار نظر كرد كه حتما اين گونه هست يا نه ، لااقل در آن دوره اي كه من مسئوليت داشته ام همچنين شرايطي نبود و بيشتر به كارهاي علمي و فرهنگي مي پرداختيم تا سياسي .

- نزديك به 2 سال است كه هيات موسس انجمن اسلامي دانشگاه نيشابور ، در گير مراحل اجرايي صدور مجوز اين انجمن هستند، آيا دانشگاه قصد ندارد به كمك اين دانشجويان بيايد ؟

اين كار بستگي به فعاليت خود دانشجويان دارد كه بايد پيگيري كنند و اصرار داشته باشند و تشريفات را طي كنند تا انجمن تشكيل شود .

- دانشجويان پيگيري خود را دارند ، آيا براي دانشگاه موضوع آنقدر اهميت دارد كه پشتيبان دانشجويان باشد ؟

نياز به كمي ارزيابي و فكر دارد ، زيرا با توجه به فضاي فيزيكي كه دانشگاه دارد ، اگر انجمني تشكيل شود ما بايد يك فضاي مستقل به آن اختصاص دهيم . آيا دانشگاه چنين فضايي دارد يا نه ؟ نياز به زمان بيشتري هست دانشگاه يك مقدار آرامش پيدا كند و در آينده فضايي ايجاد شود و دانشگاه در حد توان خودش بتواند همكاري مي كند .

- آقاي رئيس خود را به كدام جناح سياسي نزديك مي بينيد و در شرايط حاضر با توجه به ساختار جديد دولت آيا قرابت فكري با دولت جديد داريد ؟

دولت كه توسط مردم انتخاب شده است ، بايد همه خارج از جناح بندي هاي سياسي حمايتش كنند تا در جهت رفع مشكلات مردم حركت كند . من به شخصه خودم را به هيچ جناح خاصي منتسب نمي بينم .حتي در اين پستي هم كه من گرفته ام ، خيلي ها مي پرسيدند كه كدام جناح من را معرفي كرده و يا پشتيبان من بوده است ،در حالي كه انتخاب من به عنوان مسئول دانشگاه هيچ ارتباطي با هيچ جناحي نداشت و من تصور مي كنم كه اگر در حال حاضر نيروي خود را بيشتر صرف مسايل علمي و مشكلات دانشگاه كنيم ، خيلي به نفع دانشجويان باشد و من در جهت رفع مشكلات دانشگاه ، به طور حتم با همه مسئولين در سطح شهرستان تعامل خواهم داشت .

- در سال هاي گذشته نهادهاي خارج از دانشگاه ، در موارد مختلف و به بهانه حركات دانشجويي و حتي مطالب نشريات دانشجويي در امور دانشگاه دخالت مي كردند ، در حالي كه مسئولان وقت خيلي براي آنها مانعي ايجاد نمي كردند ، آيا اين روال ادامه خواهد داشت ؟

بالاخره هر سازمان و نهادي يك سري وظايف دارند و به طور حتم اگر فعاليت هاي دانشجويي بر حوزه مسئوليت آنها تاثيري بگذارد ، اين نهاد ها ممكن است دخالت كنند ،ولي به نظر من دانشجويان بايد طوري فعاليت كنند كه هيچ نقطه ضعفي يا مشكلي را بوجود نياورند كه كار كشيده شود به اداره اطلاعات ، نيروي انتظامي يا ساير ارگان ها . اگر دانشجويان سنجيده عمل كنند و از لحاظ اجتماعي در حوزه مسئوليت اين ارگان ها تاثيري نگذارند ،آنها نيز برخوردي نخواهند كرد .

- به طور مثال در تحصن سال پيش در روز دانشجو نهادهاي اطلاعاتي دخالت مستقيم كرده و به دانشجويان گفته بودند كه كار شما سياسي است و آن را انجام ندهيد . در چنين شرايطي شما تا چه ميزان از حقوق دانشجويانتان دفاع مي كنيد ؟

به نظر من خود حركت تحصن خيلي جالب نيست ، در حقيقت اگر روابط بين مسئولين و دانشجويان يك رابطه سازنده ، منطقي و دوستانه باشد من فكر نمي كنم هيچ وقت كار به اينجاها بكشد و نيازي به تحصن و مسايلي از اين قبيل باشد . ولي ممكن است كه در حوزه مسئوليت اداره اطلاعات و نيروي انتظامي اين باشد كه اگر تحصني دانشجويي يا غير دانشجويي برگزار شود در محل حضور پيدا كنند ، من شرح وظايف آنها را نمي دانم ولي فكر مي كنم نبايد به اين مراحل برسد و مسئولين نبايد طوري رفتار بكنند كه نيازي به تحصن باشد .

- تحصن دانشجويي يك اعتراض مدني است . اگر چنين اتفاقي به هر دليلي قرار باشد رخ دهد و دانشجويان از شما در خواست مجوز كنند . آيا شما چنين مجوزي صادر خواهيد كرد ؟

بستگي به شرايط و دلايل انجام تحصن دارد . اگر دلايل سازنده و قابل قبول باشد فكر نكنم مشكلي پيش بيايد .

- پس تحصن را به عنوان يك اعتراض مدني قبول داريد ؟

بله ، ولي در چارچوب قانون و ضوابطي كه براي آن مطرح شده است . ولي در دوره مسئوليت من مشكلات خيلي دوستانه و با جو صميمي كه من ايجاد خواهم كرد حل خواهد شد و اجازه نخواهم داد كه كار به تحصن بكشد .

- در هر صورت آيا شما براي دانشجو ، حقي را به عنوان حق اعتراض به رسميت مي شناسيد ، مثلا آيا دانشجويان حق دارند براي بررسي مشكلات خود تريبون آزاد برگزار كنند ؟

ببينيد ، اين كه بدون دليلي و بدون هيچ مجوزي چنين برنامه اي برگزار شود ، فكر نمي كنم كه مفيد باشد و حتي ممكن است كه در نهايت به ضرر دانشجو نيز تمام شود . ولي همين شوراي صنفي كه دارد پيگيري مي شود مي تواند در چارچوب وظايف و اختياراتي كه دارد مشكلات را به گوش مسئولين برساند .

- آقاي هدايتيان ، متشكريم از اينكه ، وقت زيادي را به اين مصاحبه اختصاص داديد :

من در خدمت شما هستم و انتظار حمايت و پشتيباني را در جهت رفع مشكلات دانشگاه دارم .

آفتاب 3 منتشر شد .

aftab-mag — Sun, 30 Oct 2005 11:25:28 GMT

آدم فروشي در دانشگاه ..... مجيد اياز

خوابگاه منبع درآمد ..... مريم رها

عدالت بدون آزادي نتيجه آزادي بدون عدالت ..... رسول بخشعلي

زير پوست دانشگاه

گزارش تصویری از خوابگاه دختران واقع در بلوار غزالی

aftab-mag — Sat, 29 Oct 2005 12:45:18 GMT

براي ديدن بزرگتر تصاوير بر روي اعداد كنار تصاوير كليك كنيد .

1 2 3 4

5 6 7 8